Αρχική » mpalothia - BLOG | Τελευταία νέα » Λάρισα: 14ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ [22 και 23/09]

Λάρισα: 14ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ [22 και 23/09]

14 χρόνια τώρα «είμαστε εδώ» αντιστεκόμενοι/ες στη βαρβαρότητα του ρατσισμού και στο «διαίρει και βασίλευε», την αποτελεσματικότερη μέθοδο της κυριαρχίας .
Από τα χρόνια της «ευμάρειας», τότε που οι μετανάστες ήταν το φθηνό καύσιμο για τις μηχανές του «ελληνικού θαύματος», έως σήμερα, στα χρόνια του καπιταλισμού της κρίσης. Μιας κρίσης «γέννημα – θρέμμα» του, που για να την ξεπεράσει ο καπιταλισμός δημιουργεί πολέμους, καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις και καταβροχθίζει ανθρώπινες ζωές. Πάνω από 65 εκατομμύρια – αριθμός ρεκόρ- είναι σήμερα οι πρόσφυγες και οι εκτοπισμένοι σε όλο τον κόσμο, εξαιτίας των πολέμων, των συρράξεων, της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Όμως κάθε χρονιά που περνάει, η ελπίδα μας ότι η αλληλεγγύη μπορεί να γίνει συλλογικό σχέδιο και να συγκροτήσει νέες κοινωνικές σχέσεις, όσο και αν φαίνεται παράδοξο, πολλαπλασιάζεται.
Όχι μόνο γιατί υπάρχουν ισχυρά αντανακλαστικά αλληλεγγύης. Η κοινωνία μας «μίλησε» εξάλλου, όταν τα καραβάνια των προσφύγων διέσχιζαν την χώρα. Τόσο στην πόλη μας όσο και σε ολόκληρη τη χώρα απομόνωσε τις φωνές μισαλλοδοξίας και ξενοφοβίας, οι οποίες εμφανίστηκαν κατά την ένταξη των παιδιών των προσφύγων στα σχολεία.
Κυρίως όμως γιατί η αλληλεγγύη μπορεί και συγκροτεί, με όρους άμεσης δημοκρατίας, νέες κοινωνικές σχέσεις. Σχέσεις που χτίζονται στη βάση του συλλογικού, ενάντια στον ατομισμό, τον κατακερματισμό και την αλλοτρίωση, όπως γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στα στέκια, στα εθελοντικά σχολεία , στα κοινωνικά ιατρεία, στις συλλογικές κουζίνες, στις συλλογικότητες που δημιουργούνται για την υπεράσπιση των κοινών.

Ζούμε σε καιρούς νηνεμίας, ως αποτέλεσμα της διάψευσης των ελπίδων που εναποτέθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, διαχειρίζεται την κρίση, όπως και το προσφυγικό, ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με την πολιτική της Ευρωπαϊκής ένωσης και της ντόπιας ολιγαρχίας του πλούτου, προσπαθώντας να μας πείσει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.
Για μας τους γηγενείς συνεχίζει το έργο της υποτίμησης της αξίας της εργασίας μας και της ζωής μας, ώστε να έρθει ο νέος γύρος καπιταλιστικής συσσώρευσης, που τον βαφτίζουν ανάπτυξη. Μόνιμη ανεργία, μετανάστευση, επισφάλεια, ελαστικές σχέσεις εργασίας με μισθούς πείνας αποτελούν το νέο εργασιακό περιβάλλον, το οποίο παρουσιάζουν σαν «ευκαιρία» για τους επενδυτές.
Για τους δε πρόσφυγες συνυπογράφει την απάνθρωπη συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας και μετατρέπει τα νησιά σε φυλακές. Γκετοποιεί τους πρόσφυγες σε στρατόπεδα, με το στρατό στη φύλαξη τους και τις δεκάδες ΜΚΟ στη διαχείριση τους. Η ένταξη των προσφύγων είναι προσχηματική. Για παράδειγμα από τα παιδιά των προσφύγων πολύ λίγα τελικά «εντάχθηκαν» στα σχολεία, αλλά εκτός σχολικής κοινότητας, στην ουσία εκτός σχολείου.

Ξέρουμε καλά ότι τα δικαιώματα, οι ανάγκες και τα όνειρά μας, δεν χωράνε στον ασφυκτικό κλοιό που μας επιβάλλουν οι κυβερνήσεις κι η Ε.Ε, ενώ η όποια ανάπτυξη δεν θα μας προσφέρει τίποτα άλλο, πέρα από περισσότερη εκμετάλλευση και καταστροφή του περιβάλλοντος.
Ξέρουμε επίσης καλά ότι ο μόνος δρόμος, για να μην ζήσουμε σαν δούλοι, είναι η απειθαρχία μας, οι αντιστάσεις μας, οι στρατηγικές επιβίωσης που αναπτύσσουμε, οι κοινωνικές σχέσεις που δημιουργούμε, οι πολιτικοί μας αγώνες ενάντια στον καπιταλισμό και την εξουσία .
Ακόμη και αν ζούμε σε μια εποχή που έχουν γκρεμιστεί πολλές βεβαιότητες, που λείπουν τα μεγάλα οράματα και οι αφηγήσεις, εμείς θα επιμείνουμε σε μια μόνο βεβαιότητα, ότι πρέπει:
Να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα, για να σταθούμε όρθιοι/ες

Γι’ αυτό και επιμένουμε σαν «πειρατές» βουτώντας στα βρώμικα νερά του κοινωνικού αρχιπελάγους, χωρίς μυστικό αγκυροβόλι , να συναντηθούμε με κάθε λογής πλεούμενα της αντίστασης.

Διοργανώνουμε το 14ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ στις 22 & 23 Σεπτέμβρη
Ένα διήμερο γιορτής και αλληλεγγύης.
Ένας χώρος συνάντησης και αλληλεπίδρασης των αγώνων ντόπιων και μεταναστών, νεολαίας, εργαζομένων, ανέργων, ανοιχτός στις συλλογικότητες και τα κινήματα για την παιδεία, την υγεία και τα κοινά αγαθά, τα δικαιώματα της LGBTQI κοινότητας, ενάντια σε κάθε μορφή κοινωνικού αποκλεισμού.
Μια αφορμή για να συζητήσουμε, για μια μελλοντική μορφή κοινωνικής οργάνωσης, που να την πειραματιζόμαστε στο παρόν, ώστε σαν σπόρος να γεννήσει ένα κόσμο διαφορετικό, χωρίς σύνορα, στρατούς, εγκλεισμούς και διακρίσεις, ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Αντιρατσιστική πρωτοβουλία Λάρισας

Δείτε επίσης

Γιάννενα: Μικροφωνική αλληλεγγύης στις καταλήψεις [Σάββατο 21/10, 12:00]

Το πανεπιστήμιο A.E. καλωσορίζει την καταστολή. Μετά από τις εκκενώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί υπό την ηγεσία της συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανελ ,σειρά στο αριστερό τους πλάνο έχουν οι καταλήψεις Ρόζα Νέρα στη Κρήτη και η Τερμίτα στο Βόλο. Είναι φανερό ότι για ακόμα μια φορά το κράτος δεν είναι ένας ”μονοκύτταρος” οργανισμός, αλλά αποτελείται από χιλιάδες δομές που το συντελούν, το διαμορφώνουν και το ισχυροποιούν. Από το γκλοπ του μπάτσου μέχρι και τις πρυτανικές αρχές. Πιο συγκεκριμένα η Ρόζα Νέρα στα Χανιά τελεί εδώ και 13 χρόνια υπό κατάληψη και βρίσκεται στην ιδιοκτησία του πανεπιστημίου Κρήτης. Αρχικά μισθώθηκε από τον πρύτανη για 25 χρόνια σε εταιρία διαχείρισης ξενοδοχείων, με σκοπό να ανακαινιστεί και να μετατραπεί σε ένα υπερσύγχρονο ξενοδοχείο. Γιατί τι άλλο είχε ανάγκη η κοινωνία της Κρήτης; Ένα ακόμη ξενοδοχείο. Μια ακόμη επιχείρηση στο βωμό της τουριστικής ανάπτυξης που πίσω από το φανταχτερό καθρέφτη της κρύβονται απλήρωτη εργασία, ξεχειλωμένα ωράρια και ανύπαρκτη ασφάλιση. Το πανεπιστήμιο ως φορέας ανάπτυξης και κερδοφορίας αντιλαμβάνεται πως το ξεπούλημα της Ρόζας,” το μπαλκόνι των Χανίων” όπως το αναφέρουν οι ντόπιοι, ισχυροποιεί τον τουρισμό και την ανάπτυξη του ντόπιου κεφαλαίου στο νησί. Αρχικά προτάθηκε να μετατραπεί σε ξενοδοχείο, ύστερα όμως από τις δράσεις των καταληψιών και αλληλέγγυων σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις μέρους της τοπικής κοινωνίας το τροπάριο άλλαξε προς την κατεύθυνση της αξιοποίησής του ως διατηρητέο μνημείο με σκοπό να γίνει μουσείο για την τόνωση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στο Βόλο, το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας απειλεί με εκκένωση και κατεδάφιση την κατάληψη Τερμίτα η οποία μετρά 6 χρόνια λειτουργίας καλύπτοντας πολιτικές και στεγαστικές ανάγκες. Οι πρυτανικές αρχές χαρακτηρίζοντας ως «ερείπια» τον κατειλημμένο χώρο εξασφάλισε δάνειο ύψους 50 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με σκοπό την ανέγερση καινούργιων κτιριακών εγκαταστάσεων. Ένα έργο που θα το ορεγόταν οποιοσδήποτε εργολάβος, και όπως τόσο συχνά συμβαίνει σ’αυτές τις περιπτώσεις, κάθε άλλο παρά το δημόσιο συμφέρον και την ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει στο μυαλό του. Ωστόσο οι μίζες εκατομμυρίων είναι μόνο η αρχή του νήματος, αφού η επιχειρηματική πτυχή του πανεπιστημίου επισκιάζει κατά πολύ αυτήν της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης. Η επέκταση του πανεπιστημίου θα λειτουργήσει ως οικονομικός πόλος ανάπτυξης του ντόπιου κεφαλαίου, ζεστό χρήμα δηλαδή που θα μπει στις τσέπες των νοικάρηδων, αφεντικών και λοιπών επιχειρηματιών της πόλης του Βόλου, που χτίζουν περιουσίες πάνω στις ανάγκες των φοιτητών. Αναφορά πρέπει να γίνει και στο σύνολο των μεγαλοκαθηγητάδων οι οποίοι θα δουν κονδύλια να ρέουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον κρατικό προϋπολογισμό και το ιδιωτικό κεφάλαιο για έρευνες, άμισθες η αμυδρά αμειβόμενες, υλοποιούμενες εξολοκλήρου από φοιτητές. Αυτό που δεν μπορούν να προβλέψουν οι παρατρεχάμενοι του κράτους και των αφεντικών είναι ότι οι καταληψίες δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στα σχέδια τους. Και για να έρθουμε και στα της πόλης μας, σε παρόμοιο μοτίβο, το δημοτικό συμβούλιο ,η διοίκηση του νοσοκομείου «Χατζηκώστα» σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων σχεδιάζουν τη μετεγκατάσταση δύο νηπιαγωγείων, που στεγάζονται τώρα στη Παπαζόγλειο σχολή, σε παλιό κτήριο του παλιού νοσοκομείου «Χατζηκώστα» προκειμένου να μεταφερθεί εκεί η αρχιτεκτονική σχολή. Προειδοποιούμε τις ντόπιες αρχές να μην τολμήσουν να σκεφτούν για αξιοποίηση της κατάληψης Αντιβίωσης και να εγκαταλείψουν τα λοιπά όνειρα για εργολαβίες. Οι καταλήψεις λειτουργούν ενάντια στο θεσμό της ιδιοκτησίας, με σχέσεις που βασίζονται στην ισότητα, την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη. Στοχεύουν στην όξυνση του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού και καλύπτουν στεγαστικές ανάγκες ενάντια στους εκβιασμούς των ενοικίων. Αποτελούν εστίες αγώνα στη προσπάθεια για την απελευθέρωση των ζωών μας από οποιαδήποτε εκμετάλλευση και καταπίεση και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε. Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις! Αλληλεγγύη στη Ρόζα Νέρα και τη Τερμίτα! Κατάληψη Αντιβίωση [email protected]

Αφήστε μια απάντηση

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων