Αρχική » mpalothia - BLOG | Τελευταία νέα » Η Σύνοδος G20 του Αμβούργου το 2017 – Η μάχη του Αμβούργου [μέρος δεύτερο]

Η Σύνοδος G20 του Αμβούργου το 2017 – Η μάχη του Αμβούργου [μέρος δεύτερο]

Η εισβολή: Ορδές από τον Νότο

«Οι μπάτσοι είναι ήδη στους δρόμους,» μου είπε μια φίλη, μια εβδομάδα πριν την έναρξη της Συνόδου. «είναι παντού, στις ειδήσεις. Οι πολίτες έχουν πραγματικά εκνευριστεί με την συμπεριφορά τους.». Ήθελα να επικοινωνήσω με τους συντρόφους μου στο Αμβούργο, φοβόμουν πως η αστυνομία θα είχε ήδη αρχίσει να ασκεί υπερβολική βία στους ντόπιους.

Στις ειδήσεις βέβαια, η ιστορία ήταν διαφορετική: Περίπου 220 αστυνομικοί από το Βερολίνο, εκδιώχθηκαν από τις αρχές του Αμβούργου μετά από άγριο πάρτι που συμπεριελάμβανε δημόσιο σεξ, καυγάδες, ομαδικό κατούρημα και μια αξιωματικό της αστυνομίας ντυμένη με μπουρνούζι μα κάνει στριπτίζ ενώ ανέμιζε το υπηρεσιακό της όπλο.

«Αυτές είναι λοιπόν οι πληροφορίες που κάνουν έξω φρενών τους συμπολίτες μας; Όταν μας δέρνουν οι μπάτσοι , τότε όλοι θεωρούν πως κάνουν καλά τη δουλειά τους;»

Το Αμβούργο θα γινόταν μια από τις μεγαλύτερες αστυνομικές επιχειρήσεις στην σύγχρονη Γερμανική ιστορία. Η τοπική αστυνομία, δέχτηκε στους κόλπους της την Ομοσπονδιακή αστυνομία και τις αστυνομικές αρχές άλλων ομοσπονδιών. Μέχρι την ολοκλήρωση της Συνόδου, περισσότεροι από 30.000 αστυνομικοί βρίσκονταν στην πόλη.

«Ο τραυματισμός σου και η σοβαρότητά του είναι ανάλογα με τον μπάτσο που θα πέσεις,» μου εξηγεί ένας ντόπιος καθώς περπατούσαμε στην St Pauli. Λίγες μέρες πριν την έναρξη της Συνόδου, η αστυνομία ήταν παντού, γέμιζαν την πόλη μέσα σε τεθωρακισμένα οχήματα. Καθώς κοιτούσα τις πινακίδες κυκλοφορίας τους, είχα την ευκαιρία να φρεσκάρω λίγο την Γερμανική μου γεωγραφία.

«Αυτές είναι ειδικές δυνάμεις από την Βαυαρία» συνέχισε να μου εξηγεί ο φίλος μου, δείχνοντας προς μια ομάδα αστυνομικών. «Ιδιαιτέρως βίαιοι, μισούν τους αριστερούς. Να προσέχεις και για τους μπάτσους με τα μαύρα κράνη που έχουν διαφορετικού χρώματος τελείες στις στολές τους, αυτοί σε απομονώνουν.»

Συνήθως αυτού του είδους οι δυνάμεις μένουν πίσω και εμφανίζονται μόνο όταν οι ταραχές βγουν εκτός ελέγχου. Στο Αμβούργο περπατούσαν στους δρόμους με τις μάσκες τους να κρέμονται και τα κράνη τους στο χέρι, μέρες πριν την έναρξη της Συνόδου, προβάλλοντας μια εικόνα επιβολής και δύναμης. Από την ώρα που έφτασα στην πόλη, ένιωθα σαν να βρίσκομαι υπό κατοχή.

Police getting on well with the locals in Hamburg.

Κατά την προετοιμασία για τη Σύνοδο των 20, η αστυνομία δεν είχε ξεκαθαρίσει πόσους αστυνομικούς σκόπευε να φέρει στο Αμβούργο, δεν έχασαν όμως την ευκαιρία να παρουσιάσουν με λεπτομέρειες τους οργανωμένους εξτρεμιστές που ήδη κατευθύνονταν στο Αμβούργο, μιλώντας για ορδές που εισβάλλουν από τον Νότο στον Βορρά.

Η Γερμανία επικαλέστηκε μια ειδική εξαίρεση στην συνθήκη Σένγκεν, που επιτρέπει σε μια χώρα εντός Σένγκεν να κάνει ελέγχους προκειμένου να αντιμετωπίσει απειλές ασφαλείας. Τα νέα σημεία ελέγχου στήθηκαν στα σύνορα με τη Δανία και το Βέλγιο, εξ άλλου είχαν ήδη θέσει συνοριακούς ελέγχους μετά την μεταναστευτική κρίση του 2015-2016. Στα σύνορα Αυστρίας-Γερμανίας η είσοδος γινόταν υπό την απειλή όπλου και με κύριο κριτήριο την εμφάνιση του κάθε ατόμου.

 

Στη συνέχεια η αστυνομία παρουσίασε λεπτομερώς στα μέσα, πώς σκόπευε να φερθεί σε όσους συλληφθούν, μάλιστα κάλεσε τους δημοσιογράφους στα κελιά για φωτογράφιση. Είχαν φτιάξει μια πρόχειρη φυλακή για να κρατήσει 400 άτομα, φουλ εξοπλισμένη με ανακριτικά κελιά και χώρους εξπρές διεξαγωγής της δικαστικής διαδικασίας. Το γερμανικό κράτος ξόδεψε περίπου ένα εκατομμύριο δολάρια για αυτές τις εγκαταστάσεις, προσέλαβε 130 δικαστές, οι οποίοι ήταν διαθέσιμοι μέρα-νύχτα, από τα τέλη Ιουνίου μέχρι το πέρας της Συνόδου.

Λίγες μέρες πριν την έναρξη της Συνόδου των 20, η αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα ένα μελοδραματικό βίντεο πάνω σε όπλα κατασκευασμένα με απλά υλικά, τα οποία υποτίθεται πως είχαν κατασχέσει, δίνοντας την προειδοποίηση πως «υποθέτουμε ότι αυτά δεν είναι παρά ένα μικρό μέρος ,όσων τέτοιων όπλων βρίσκονται αυτή τη στιγμή κρυμμένα σε αποθήκες και γκαράζ σε όλο το Αμβούργο.» Έστηναν ήδη έτσι το σκηνικό ώστε η σύγκρουση να μοιάζει αναπόφευκτη καθώς είχε «παρατηρηθεί ροή διάφορων κινημάτων προς το Αμβούργο», δοκιμάζοντας να παρουσιάσουν τον εαυτό τους ως θύμα. Διέρρεαν πως πάνω από 8.000 ακραίοι από την Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Σκανδιναβία και την Ελλάδα οργάνωναν βίαιες διαδηλώσεις.

Εδώ μπορούμε να δούμε την κατασκευή του Άλλου, ενός σκοτεινού πλάσματος που έρχεται από τον Νότο προς τον Βορρά και κραδαίνει όπλα που άρπαξε από τις κρυψώνες τους στα γκαράζ του Αμβούργου καθώς προχωρά για να κάψει και να υποδουλώσει την γερμανική πόλη. Μια παρόμοια ιστορία είχαμε ακούσει και από την Ιταλική κυβέρνηση μετά τις ταραχές στην Γένοβα το 2001. Ο Ιταλός υπουργός εσωτερικών ισχυριζόταν τότε πως οι συγκρούσεις κατά την διάρκεια της Συνόδου των 8 είχαν σχεδιαστεί και οργανωθεί σε «τρομοκρατικό-αριστερό» καμπ κατά των συνόρων στη Σλοβενία, μια εβδομάδα πριν την Σύνοδο. Οι εικόνα των ορδών ήταν ακριβώς η ίδια, με μόνη διαφορά πως δεκαπέντε χρόνια πριν, οι ορδές έρχονταν από τα ανατολικά και τα βόρεια.

Οι εξελίξεις πριν την Σύνοδο των 20 στο Αμβούργο ήταν τόσο οικείες ,που έμοιαζε λες και η αστυνομία βιαζόταν να αναπτύξει την αφήγηση της, να δικαιολογήσει εκ των προτέρων θανάτους ή σοβαρούς τραυματισμούς ,που μπορεί να προέκυπταν. Λόγω της αντίθεσης αυτής της εικόνας που παρουσιαζόταν με την καθημερινότητα των κατοίκων του Αμβούργου που είναι εξοικειωμένοι με κινήματα κοινωνικής αλληλεγγύης, με χώρους, φούρνους, βιβλιοπωλεία και κοινοτικούς κήπους, οι αρχές έπρεπε να κάνουν τον εχθρό να έρχεται από ξένες χώρες.

Σε όλο το Αμβούργο, μέρες πριν την έναρξη της Συνόδου, μακρές σειρές οχημάτων της αστυνομίας διακρίνονταν να κινούνται σε όλη την πόλη, δημιουργώντας μια αίσθηση απολυταρχίας και ελέγχου. «Κοίτα,» είπα δείχνοντας ένα ασθενοφόρο να συνοδεύει κάθε τέτοια ομάδα, «κοινωνική δημοκρατία!»
Ο  γερμανός  φίλος μου με κοίταξε χωρίς να καταλαβαίνει.
«Στις Ηνωμένες πολιτείες, δεν θα υπήρχε ασθενοφόρο.» του εξήγησα.

The fuse is lit.

Εισαγωγή στην οργή

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά του το Αμβούργο γίνεται γνωστό ως αντιστασιακό λίκνο. Η λεωφόρος Hafenstrasse, όπου θα περνούσε η πορεία “Καλώς Ήρθατε στην Κόλαση”, ήταν προπύργιο των αυτόνομων κινημάτων από τις αρχές του 1980. Αρκετά από τα σπίτια σε αυτόν τον δρόμο είναι καταλήψεις του 1981 και το κίνημα των καταλήψεων τα υπερασπίστηκε με πάθος μέσα στην δεκαετία που ακολούθησε. Ο αγώνας έφτασε στην κορύφωση του το 1987, όταν ο κόσμος έστησε και κράτησε οδοφράγματα για 8 συνεχείς μέρες προκειμένου να μην επιτραπεί η έξωση των καταληψιών. Η Πρωτομαγιά είναι επίσης μια σημαντική μέρα για το Αμβούργο καθώς ταραχές που ξέσπασαν την Πρωτομαγιά του 2008, όταν αντιφασιστικές ομάδες προσπάθησαν να εμποδίσουν νέο-Ναζί να παρελάσουν μέσα στην πόλη.

Police in front of Rote Flora ahead of the G20.

Το θέατρο Rote Flora ήταν η ναυαρχίδα του κινήματος από την εποχή που έγινε η κατάληψη του το 1989. Τον Δεκέμβριο του 2013, όταν η κυβέρνηση απείλησε με εξώσεις και κατεδάφιση, η κατάληψη έγινε σύμβολο αντίστασης στα σχέδια αλλοίωσης του αστικού τοπίου. Τελικά καταλήξαμε στις ταραχές της 21 Δεκεμβρίου, όταν πάνω από 7000 άνθρωποι συγκρούστηκαν με την αστυνομία, υπερασπιζόμενοι τη Rote Flora και την πολιτική ομάδα προσφύγων Lampedusa. Ένα μήνα αργότερα, από το δημαρχείο ανακοινώθηκε αλλαγή σχεδίου σε σχέση με το Rote Flora, τόσο η κατάληψη, όσο και η ομάδα Lampedusa εξακολουθούν να υπάρχουν.

**********

Ο αγώνας ενάντια στην αλλοίωση του αστικού τοπίου γίνεται ολοένα και εντονότερος στο Αμβούργο και το Βερολίνο τα τελευταία χρόνια. Το 2008, μεγάλος αριθμός πολυτελών αυτοκινήτων κάηκε στην γνωστή για τις αριστερές της τάσεις γειτονιά Kreuzberg του Βερολίνου, όπου εκπρόσωπος της τοπικής αστυνομίας ανακοίνωσε, πως ο κόσμος απλά πρέπει να αποφύγει να παρκάρει εκεί τα αυτοκίνητα του. Το 2016, αυτό το άθλημα έφτασε στην κορύφωση του, όταν πάνω από 200 αυτοκίνητα κάηκαν μέσα σε περίοδο έξι μηνών και κανείς δεν συνελήφθηκε για αυτό. Τον Φεβρουάριο μετά από μια σειρά εμπρησμών αυτοκινήτων, μια άγνωστη ομάδα δήλωσε πως για κάθε αστυνομική εισβολή σε καταλήψεις ή συλλογικότητες θα απαντάται με ζημιές σε περιουσίες άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Εκείνο το καλοκαίρι το Βερολίνο υπερασπίστηκε με επιτυχία την θρυλική κατάληψη της Rigaerstrasse 94 με μαζικές συγκρούσεις ,τις οποίες κάποια από τα μέσα περιέγραψαν ως τις πιο βίαιες των τελευταίων πέντε ετών.

Και η Φρανκφούρτη είχε πρωτοστατήσει στις μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά των διεθνών οικονομικών πρακτικών και συνόδων. Το 2015, η πόλη συγκλονίστηκε από ταραχές κατά των εγκαινίων των νέων κεντρικών κτηρίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Γύρω από αυτό το σύμβολο της λιτότητας που επέβαλε η Γερμανία σε χώρες της Νότιας Ευρώπης και κυρίως στην Ελλάδα, συνασπίστηκαν και κινητοποιήθηκαν συλλογικότητες διεθνώς. Αυτή ήταν η πρώτη περίπτωση εδώ και χρόνια, στην οποία ο κόσμος κατάφερε να χειριστεί στρατηγικά τις τακτικές της Γερμανικής αστυνομίας και να διατηρήσει τον έλεγχο των δρόμων.

Την ίδια ώρα, αναρχικά, αυτόνομα και αντιφασιστικά κινήματα είχαν αναλάβει την αποστολή να παλεύουν κατά των ακροδεξιών που ολοένα αυξάνονται. Από το 2015 οι Νεοναζί έχουν επικεντρωθεί στο σχέδιο να κάψουν όλα τα σπίτια προσφύγων. Όσο τα κινήματα, όπως το Pegida κερδίζουν δημοτικότητα μαζί με κόμματα όπως, το Alternative for Germany, οι οδομαχίες με αυτές τις ομάδες, αυξάνονται.

Αμέσως πριν την σύνοδο των 20, η αστυνομία του Βερολίνου διέλυσε την κατάληψη της οδού Friedel 54 , μιας από τις τελευταίες καταλήψεις στην περιοχή Neukölln , τραυματίζοντας πολλούς και συλλαμβάνοντας περισσότερους. Είναι εύκολο να δούμε την βίαιη φύση αυτής της εφόδου ως πρόκληση από την αστυνομία του Βερολίνου, πολλά μέλη της οποίας εκδιώχθηκαν από τις αρχές του Αμβούργου εξ αιτίας της συμπεριφοράς τους.

Αν και η Γερμανία εμφανίζεται ως το τελευταίο οχυρό της κοινωνικής ειρήνης στην Ευρώπη, στην πραγματικότητα έβραζε κάτω από την επιφάνεια της καιρό πριν την σύνοδο των 20.

A map of downtown Hamburg including the neighborhoods of St. Pauli, Altona, and Sternschanze (aka Schanze), the Fischmarkt, the Reeperbahn, and the Messe (where the summit took place), and showing the planned routes of the Welcome to Hell march of July 6 and the grand march of Saturday, July 8.

Μετάφραση για την mpalothia από την Elen Red την οποία και ευχαριστούμε πολύ για την συμβολή της

Το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο crimethinc.com

[μέρος πρώτο]

Δείτε επίσης

Γιάννενα: Μικροφωνική αλληλεγγύης στις καταλήψεις [Σάββατο 21/10, 12:00]

Το πανεπιστήμιο A.E. καλωσορίζει την καταστολή. Μετά από τις εκκενώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί υπό την ηγεσία της συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανελ ,σειρά στο αριστερό τους πλάνο έχουν οι καταλήψεις Ρόζα Νέρα στη Κρήτη και η Τερμίτα στο Βόλο. Είναι φανερό ότι για ακόμα μια φορά το κράτος δεν είναι ένας ”μονοκύτταρος” οργανισμός, αλλά αποτελείται από χιλιάδες δομές που το συντελούν, το διαμορφώνουν και το ισχυροποιούν. Από το γκλοπ του μπάτσου μέχρι και τις πρυτανικές αρχές. Πιο συγκεκριμένα η Ρόζα Νέρα στα Χανιά τελεί εδώ και 13 χρόνια υπό κατάληψη και βρίσκεται στην ιδιοκτησία του πανεπιστημίου Κρήτης. Αρχικά μισθώθηκε από τον πρύτανη για 25 χρόνια σε εταιρία διαχείρισης ξενοδοχείων, με σκοπό να ανακαινιστεί και να μετατραπεί σε ένα υπερσύγχρονο ξενοδοχείο. Γιατί τι άλλο είχε ανάγκη η κοινωνία της Κρήτης; Ένα ακόμη ξενοδοχείο. Μια ακόμη επιχείρηση στο βωμό της τουριστικής ανάπτυξης που πίσω από το φανταχτερό καθρέφτη της κρύβονται απλήρωτη εργασία, ξεχειλωμένα ωράρια και ανύπαρκτη ασφάλιση. Το πανεπιστήμιο ως φορέας ανάπτυξης και κερδοφορίας αντιλαμβάνεται πως το ξεπούλημα της Ρόζας,” το μπαλκόνι των Χανίων” όπως το αναφέρουν οι ντόπιοι, ισχυροποιεί τον τουρισμό και την ανάπτυξη του ντόπιου κεφαλαίου στο νησί. Αρχικά προτάθηκε να μετατραπεί σε ξενοδοχείο, ύστερα όμως από τις δράσεις των καταληψιών και αλληλέγγυων σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις μέρους της τοπικής κοινωνίας το τροπάριο άλλαξε προς την κατεύθυνση της αξιοποίησής του ως διατηρητέο μνημείο με σκοπό να γίνει μουσείο για την τόνωση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στο Βόλο, το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας απειλεί με εκκένωση και κατεδάφιση την κατάληψη Τερμίτα η οποία μετρά 6 χρόνια λειτουργίας καλύπτοντας πολιτικές και στεγαστικές ανάγκες. Οι πρυτανικές αρχές χαρακτηρίζοντας ως «ερείπια» τον κατειλημμένο χώρο εξασφάλισε δάνειο ύψους 50 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με σκοπό την ανέγερση καινούργιων κτιριακών εγκαταστάσεων. Ένα έργο που θα το ορεγόταν οποιοσδήποτε εργολάβος, και όπως τόσο συχνά συμβαίνει σ’αυτές τις περιπτώσεις, κάθε άλλο παρά το δημόσιο συμφέρον και την ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει στο μυαλό του. Ωστόσο οι μίζες εκατομμυρίων είναι μόνο η αρχή του νήματος, αφού η επιχειρηματική πτυχή του πανεπιστημίου επισκιάζει κατά πολύ αυτήν της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης. Η επέκταση του πανεπιστημίου θα λειτουργήσει ως οικονομικός πόλος ανάπτυξης του ντόπιου κεφαλαίου, ζεστό χρήμα δηλαδή που θα μπει στις τσέπες των νοικάρηδων, αφεντικών και λοιπών επιχειρηματιών της πόλης του Βόλου, που χτίζουν περιουσίες πάνω στις ανάγκες των φοιτητών. Αναφορά πρέπει να γίνει και στο σύνολο των μεγαλοκαθηγητάδων οι οποίοι θα δουν κονδύλια να ρέουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον κρατικό προϋπολογισμό και το ιδιωτικό κεφάλαιο για έρευνες, άμισθες η αμυδρά αμειβόμενες, υλοποιούμενες εξολοκλήρου από φοιτητές. Αυτό που δεν μπορούν να προβλέψουν οι παρατρεχάμενοι του κράτους και των αφεντικών είναι ότι οι καταληψίες δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στα σχέδια τους. Και για να έρθουμε και στα της πόλης μας, σε παρόμοιο μοτίβο, το δημοτικό συμβούλιο ,η διοίκηση του νοσοκομείου «Χατζηκώστα» σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων σχεδιάζουν τη μετεγκατάσταση δύο νηπιαγωγείων, που στεγάζονται τώρα στη Παπαζόγλειο σχολή, σε παλιό κτήριο του παλιού νοσοκομείου «Χατζηκώστα» προκειμένου να μεταφερθεί εκεί η αρχιτεκτονική σχολή. Προειδοποιούμε τις ντόπιες αρχές να μην τολμήσουν να σκεφτούν για αξιοποίηση της κατάληψης Αντιβίωσης και να εγκαταλείψουν τα λοιπά όνειρα για εργολαβίες. Οι καταλήψεις λειτουργούν ενάντια στο θεσμό της ιδιοκτησίας, με σχέσεις που βασίζονται στην ισότητα, την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη. Στοχεύουν στην όξυνση του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού και καλύπτουν στεγαστικές ανάγκες ενάντια στους εκβιασμούς των ενοικίων. Αποτελούν εστίες αγώνα στη προσπάθεια για την απελευθέρωση των ζωών μας από οποιαδήποτε εκμετάλλευση και καταπίεση και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε. Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις! Αλληλεγγύη στη Ρόζα Νέρα και τη Τερμίτα! Κατάληψη Αντιβίωση [email protected]

Αφήστε μια απάντηση

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων