Για τον σύντροφο Χρήστο Τσιγαρίδα

Λάβαμε 11/06/2019

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΧΡΗΣΤΟ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑ

Τα λόγια είναι φτωχά για ένα Σύντροφο που έφυγε από τη ζωή.

Ο Χρήστος Τσιγαρίδας ήταν ένας συνεπής επαναστάτης αγωνιστής που έμεινε πιστός στις επιλογές του μέχρι τέλους. Ήταν μέλος του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα (ΕΛΑ) από το 1974 και το 2003 όταν συνελήφθη ανέλαβε την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής του στην οργάνωση.

Ο Χρήστος Τσιγαρίδας παρά το προχωρημένο της ηλικίας, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που είχε και παρά το γεγονός ότι η δράση του ΕΛΑ είχε σταματήσει από το 1994 με την ανάληψη πολιτικής ευθύνης που έκανε, μετέτρεψε τη δίωξη και τη φυλάκιση που του επιβλήθηκε από μία ‘‘ετεροχρονισμένη’’ δυστυχή ‘‘κατάληξη’’ μιας ‘‘παλιάς’’ επιλογής δράσης που είχε από καιρό λήξει –μια οπτική πολύ πιο κοντινή στα πολιτικά ήθη της εποχής μας– σε μια σημαντική πολιτική κληρονομιά τόσο για την ένοπλη δράση στην Ελλάδα όσο και για τον αγώνα συνολικότερα.

Για την ανάγκη να αφήσει μια επαναστατική κληρονομιά, είχε μιλήσει και ο ίδιος. Γι’ αυτόν η δίωξη και η σύλληψή του –εν απουσία στοιχείων από τις αρχές που τον ”εγκλώβισαν” καθιστώντας την ανάληψη πολιτικής ευθύνης σε πράξη κρατικού εξαναγκασμού- ήταν μια ευκαιρία να μιλήσει, να υπερασπιστεί δημόσια και μέσα στα δικαστήρια τη δράση της πιο πολυπληθούς και με μακρά ιστορία δράσης ένοπλης οργάνωσης στην Ελλάδα. Γι’ αυτό δέχτηκε σφοδρή επίθεση, λάσπη και συκοφαντίες από συγκατηγορούμενούς του και όχι μόνο, που τον κατηγόρησαν ότι με την ανάληψη πολιτικής ευθύνης επιβεβαιώνει το κατηγορητήριο του κράτους. Ο Χρήστος Τσιγαρίδας όπως και εμείς πήγαμε κόντρα σε μια αρνητική παράδοση όπου στην Ελλάδα ‘‘αγωνιστές’’ απαρνούνται την ιστορία τους και τις επιλογές αγώνα τους, όπου μπορεί να είσαι και λαμόγιο και ”αγωνιστής”, όπου μπορεί να είσαι και μετανοημένος και αγωνιστής, γιατί είναι ‘‘ανθρώπινο’’ να κάνεις πίσω.

Ο Χρήστος Τσιγαρίδας μας είχε κάνει την τιμή να είναι Πολιτικός Μάρτυρας υπεράσπισης στην α΄ δίκη του Επαναστατικού Αγώνα το 2011-2013 όπου ήμασταν οι πρώτοι που ως οργάνωση σπάσαμε την αρνητική παράδοση της ‘‘σκευωρολογίας’’ που μέχρι τότε επικρατούσε. Σε μια ζοφερή εποχή, όπου οι κωλοτούμπες είναι πλέον θεσμός, όπου το να αναιρεί κάποιος αυτά που έχει δηλώσει είναι καθεστώς, όπου η έμμεση ή άμεση μετάνοια είναι καθεστώς γιατί είναι ‘‘ανθρώπινη’’, όπου η συνδιαλλαγή με την εξουσία όταν αυτή μάλιστα έχει αριστερό πρόσημο είναι θεμιτή, το να κρατάμε ζωντανή την παρακαταθήκη αγωνιστών όπως ο Τσιγαρίδας είναι μονόδρομος. Γιατί μόνο έτσι τιμάμε τους αγωνιστές κρατώντας ζωντανή την μνήμη τους.

ΑΝΤΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΕ

Πόλα Ρούπα – Νίκος Μαζιώτης μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

Απαντήστε

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί μπισκότα σε ορισμένες λειτουργίες της Εντάξει Πληροφορίες