Αρχική » mpalothia - BLOG | Τελευταία νέα » Το αριστερό ντέφι και το πάθος για τη λευτεριά

Το αριστερό ντέφι και το πάθος για τη λευτεριά

Εχει κόστος κοινωνικό να είναι κανείς αναρχικός. Απο χαμίνι του δρόμου μεγαλωμενος μεσα στα σκατά, μέχρι αρνητής των αστικών του καταβολών και εχθρος των αξιών που αυτη παράγει και διαιωνίζει, έχει κόστος να μιλάς για την αναρχία και να πράττεις ανάλογα.

Στο δικαστικό πραξικόπημα της ηριάννας και του περικλή, μπροστά ο στρατός του σύριζα που προσωποποίησε την αλληλεγγύη, να βαραει το ντέφι, κι απο πίσω ο κόσμος που συνδυάζει βραδινή έξοδο, με ολίγον απο χαρούλη και μανού (που πήγε μια βολτα κι απο το σιτι πλαζα) , και ολίγη απο επαναστατικότητα, ολίγον απο “το πάθος για τη λευτεριά”–(πάντα συγκινητικό συνθημα μαζί με μπύρα και μπόλικο συναίσθημα για τον άδικο τουτο κόσμο, που κλείνει αθώους στη φυλακή, ενω στη φυλακή θα πρέπει να είναι μόνο οι “ένοχοι”)–

Στην περίπτωση των ηριάννα και περικλή που σηκώθηκε παρα πολύ, ο σύριζα (αυτος ο αμετανοητος εραστής της δικαιοσύνης), ξεπλένει την σκοπουμενη απραξία του σε άλλα δικαστικά πραξικοπηματα (ανακλήσεις αδειών κουφοντίνα) , μέσω πολιτικής σπέκουλας μιλώντας για “μαύρες σελίδες στη δικαιοσύνη”.

Στην περίπτωση θεοφίλου, μετά την απελευθέρωση του απ τα κελιά της δημοκρατίας, οι εραστές της δικαιοσύνης, και η “επαναστατική αριστερά” που όλοι αγαπήσαμε έκανε την εμφάνισή της, για να καρπωθούν πολιτική υπεραξία.

Στην περίπτωση Στατήρη και Αθ. Τσάκαλου, η εκδικητική ποινικοποίηση των συγγενικών/φιλικών/συντροφικών σχέσεων, δεν ήταν πρόσφορο έδαφος για τους “λαικους αγωνιστές” της επαναστικής χιπστερικής αριστεράς. Μας θεωρούν εχθρούς τους, και πολύ καλά κάνουν γιατι εχθροί τους είμαστε (ή θα έπρεπε να είμαστε) Αλλα όχι, εμείς τρέχουμε απο πίσω απο αυτούς, μη τυχόν και καταλογιστεί στο κίνημα οτι δεν έπραξε το επαναστατικό του καθήκον, άλλωστε ο χαρακτηρισμός του “ελιτιστή” και του “αφυψηλού αντικοινωνικού” φοριέται, είναι πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια.

Θα φταίει μάλλον που οι δικαστικές αίθουσες που γίνονται οι πολιτικές δίκες των αναρχικών, δε χωράνε τόσο κόσμο όπως στο πάρκο γουδή. Θα φταίει που οι κρατουμενοι δεν καταδίκασαν τη βία απ’οπου κι αν προέρχεται, θα φταίει που δεν είχαν δα και καμιά λαμπρή καριέρα που διέκοψαν στη μέση.
Θα φταίει που στα δικαστήρια δικάζονται οι ιδέες οι ίδιες, κι όχι τα πρόσωπα. Θα φταίει η ρημάδα η ανάθεση.
Θα φταίει που οι αναρχικές και οι αναρχικοί κρατούμενοι δεν είναι “καφκικοί ήρωες” και οσιομάρτυρες.

Πάντως κάτι φταίει σίγουρα όταν έχουμε μαζική παρουσία σε αριστερές γιορτές -στο όνομα της αλληλεγγύης “περίπτερο”- και δε συμβαίνει το ίδιο για άλλους αιχμαλώτους. Δικαστές και εισαγγελείς μοιράζουν ποινές σαν καραμέλες, σε συντρόφους/ισσες που έχουν αναλάβει πολιτική ευθύνη για τις οργανώσεις τους, ή και σε άλλους αναρχικούς που δικάζονται έτσι απλά και μόνο επειδή δηλώνουν περήφανα τα πολιτικά τους φρονήματα και διατηρούν σχέσεις με μέλη ένοπλων οργανώσεων (Κορτέσης, Σταθόπουλος).

Οταν τα γεγονότα θα τα δημιουργούμε εμείς, και δεν θα τρέχουμε πίσω απο το ντέφι που βαράνε οι αριστεροί της προόδου και των δικαιωμάτων, όταν θα στεκόμαστε όπως πρέπει και αξίζει στους συντρόφους μας, όταν θα έχουμε διακριτή παρουσία με δικά μας προτάγματα για τη στήριξη της ηριάννας, του περικλή και κάθε ανθρώπου που διώκεται πολιτικά, τότε και μόνο τότε, θα μπορούμε να λέμε οτι διαχωρίζουμε τη θέση μας ως αναρχικοί απο αυτα τα βδελύγματα. Μέχρι τότε, μπύρα, συναίσθημα, και κανα σύνθημα οπαδικού χαρακτήρα. Και ολίγη απο “προοδευτικότη”.

Ο αριστερός οδοστρωτήρας έχει κάνει τις συνειδήσεις λιώμα.

Φωτιά στις φυλακές. Ουτε ένοχοι, ούτε αθώοι.

“Λύσσα μεταδοτική” και “Αντιρρησίας της είδησης”
Ραδιοφωνικές εκπομπές στα Ραδιοφράγματα.

Δείτε επίσης

Γιάννενα: Μικροφωνική αλληλεγγύης στις καταλήψεις [Σάββατο 21/10, 12:00]

Το πανεπιστήμιο A.E. καλωσορίζει την καταστολή. Μετά από τις εκκενώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί υπό την ηγεσία της συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανελ ,σειρά στο αριστερό τους πλάνο έχουν οι καταλήψεις Ρόζα Νέρα στη Κρήτη και η Τερμίτα στο Βόλο. Είναι φανερό ότι για ακόμα μια φορά το κράτος δεν είναι ένας ”μονοκύτταρος” οργανισμός, αλλά αποτελείται από χιλιάδες δομές που το συντελούν, το διαμορφώνουν και το ισχυροποιούν. Από το γκλοπ του μπάτσου μέχρι και τις πρυτανικές αρχές. Πιο συγκεκριμένα η Ρόζα Νέρα στα Χανιά τελεί εδώ και 13 χρόνια υπό κατάληψη και βρίσκεται στην ιδιοκτησία του πανεπιστημίου Κρήτης. Αρχικά μισθώθηκε από τον πρύτανη για 25 χρόνια σε εταιρία διαχείρισης ξενοδοχείων, με σκοπό να ανακαινιστεί και να μετατραπεί σε ένα υπερσύγχρονο ξενοδοχείο. Γιατί τι άλλο είχε ανάγκη η κοινωνία της Κρήτης; Ένα ακόμη ξενοδοχείο. Μια ακόμη επιχείρηση στο βωμό της τουριστικής ανάπτυξης που πίσω από το φανταχτερό καθρέφτη της κρύβονται απλήρωτη εργασία, ξεχειλωμένα ωράρια και ανύπαρκτη ασφάλιση. Το πανεπιστήμιο ως φορέας ανάπτυξης και κερδοφορίας αντιλαμβάνεται πως το ξεπούλημα της Ρόζας,” το μπαλκόνι των Χανίων” όπως το αναφέρουν οι ντόπιοι, ισχυροποιεί τον τουρισμό και την ανάπτυξη του ντόπιου κεφαλαίου στο νησί. Αρχικά προτάθηκε να μετατραπεί σε ξενοδοχείο, ύστερα όμως από τις δράσεις των καταληψιών και αλληλέγγυων σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις μέρους της τοπικής κοινωνίας το τροπάριο άλλαξε προς την κατεύθυνση της αξιοποίησής του ως διατηρητέο μνημείο με σκοπό να γίνει μουσείο για την τόνωση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στο Βόλο, το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας απειλεί με εκκένωση και κατεδάφιση την κατάληψη Τερμίτα η οποία μετρά 6 χρόνια λειτουργίας καλύπτοντας πολιτικές και στεγαστικές ανάγκες. Οι πρυτανικές αρχές χαρακτηρίζοντας ως «ερείπια» τον κατειλημμένο χώρο εξασφάλισε δάνειο ύψους 50 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με σκοπό την ανέγερση καινούργιων κτιριακών εγκαταστάσεων. Ένα έργο που θα το ορεγόταν οποιοσδήποτε εργολάβος, και όπως τόσο συχνά συμβαίνει σ’αυτές τις περιπτώσεις, κάθε άλλο παρά το δημόσιο συμφέρον και την ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει στο μυαλό του. Ωστόσο οι μίζες εκατομμυρίων είναι μόνο η αρχή του νήματος, αφού η επιχειρηματική πτυχή του πανεπιστημίου επισκιάζει κατά πολύ αυτήν της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης. Η επέκταση του πανεπιστημίου θα λειτουργήσει ως οικονομικός πόλος ανάπτυξης του ντόπιου κεφαλαίου, ζεστό χρήμα δηλαδή που θα μπει στις τσέπες των νοικάρηδων, αφεντικών και λοιπών επιχειρηματιών της πόλης του Βόλου, που χτίζουν περιουσίες πάνω στις ανάγκες των φοιτητών. Αναφορά πρέπει να γίνει και στο σύνολο των μεγαλοκαθηγητάδων οι οποίοι θα δουν κονδύλια να ρέουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον κρατικό προϋπολογισμό και το ιδιωτικό κεφάλαιο για έρευνες, άμισθες η αμυδρά αμειβόμενες, υλοποιούμενες εξολοκλήρου από φοιτητές. Αυτό που δεν μπορούν να προβλέψουν οι παρατρεχάμενοι του κράτους και των αφεντικών είναι ότι οι καταληψίες δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στα σχέδια τους. Και για να έρθουμε και στα της πόλης μας, σε παρόμοιο μοτίβο, το δημοτικό συμβούλιο ,η διοίκηση του νοσοκομείου «Χατζηκώστα» σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων σχεδιάζουν τη μετεγκατάσταση δύο νηπιαγωγείων, που στεγάζονται τώρα στη Παπαζόγλειο σχολή, σε παλιό κτήριο του παλιού νοσοκομείου «Χατζηκώστα» προκειμένου να μεταφερθεί εκεί η αρχιτεκτονική σχολή. Προειδοποιούμε τις ντόπιες αρχές να μην τολμήσουν να σκεφτούν για αξιοποίηση της κατάληψης Αντιβίωσης και να εγκαταλείψουν τα λοιπά όνειρα για εργολαβίες. Οι καταλήψεις λειτουργούν ενάντια στο θεσμό της ιδιοκτησίας, με σχέσεις που βασίζονται στην ισότητα, την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη. Στοχεύουν στην όξυνση του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού και καλύπτουν στεγαστικές ανάγκες ενάντια στους εκβιασμούς των ενοικίων. Αποτελούν εστίες αγώνα στη προσπάθεια για την απελευθέρωση των ζωών μας από οποιαδήποτε εκμετάλλευση και καταπίεση και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε. Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις! Αλληλεγγύη στη Ρόζα Νέρα και τη Τερμίτα! Κατάληψη Αντιβίωση [email protected]

Αφήστε μια απάντηση

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων