Καλημέρα Αναγνώστη μου, σωματικά&ψυχικά βιασμένε!
Καιρό ειχαμε να τα πούμε, αφου βλέπεις έτρεχαν τόσα σημαντικά που δεν είχα χρόνο να τα πούμε λίγο. Για τις καταλήψεις βέβαια και τα ντου στα “κέντρα ανομίας” της καλής κυβέρνησης μίλησαμε. Και όχι μόνο μεταξύ μας. Διαβάσαμε ανακοινώσεις, ακουσαμε αστικά ΜΜΕ (αυτός ο Ευαγγελάτος να διερωtάται τι θέλουν αραγε 1500 μπουκάλια, αν όχι για την κατασκευή μολότωφ, ήταν όπως πάντα αηδιαστικός, το λιγότερο).
Για τον εκφασισμό της κοινωνίας(που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει),τα λέμε από το παλιό μας στέκι (http://ntamazaki.blogspot.gr/), εδώ και κανα δυο χρόνια και πιστεψέ με, ουδέν νεώτερο από το φασιστικό μέτωπο. Πέραν της στυγερότατης δολοφονίας του 26χρονου μετανάστη από το Πακιστάν Σαχτζάτ Λουκμάν, στην μεση του δρόμου στα Πετράλωνα. Αλλά επειδή ξέρουμε ότι κόρακος κοράκου μάτι δεν βγάζει, φυσικά και στο κατηγορητήριό των εν λόγω οντων δεν υπήρχε πουθενα η αναφορά περι ρατσιστικής βίας. Φυσικά και για την πολιτεία αυτό δεν ηταν ρατσιστικό εγκλημα, αλλά… ενα τυχαίο περιστατικό. Πως γίνεται όμως όταν οι εγκληματίες ειναι μπάτσοι ή φασίστες, τα περιστατικά να ειναι τυχαία; Θαυμα!σαν αυτά του Τζίζας.
Α! ναι. ιδρυσαν και τμημα το οποίο θα αναλαμβάνει περιστατικά ρατσιστικής βίας. Ετσι για να γελάσουμε και λίγο. Απλά απορώ την ρατσιστική βία του Ξενιου Δια, τα στρατοπεδα συγκέντρωσης στα οποία μένουν οι μετανστες, οι οποίοι ειναι προν απέλαση, τα ξυλίκια στα αστυνομικά τμηματα που θα καταγγέλει κάποιος;
Καταλαβαίνεις πόσο άρρωστη ειναι η κοινωνία, Αναγνώστη μου όταν, αυτοι που θεωρητικά προστατευουν τον πολίτη ειναι αυτοι, οι οποίοι τον εκθέτουν πρωτοι σε κίνδυνο και δεν τον σέβονται.
Αλλά το θέμα μας δεν ειναι η αστυνομική και κρατική βία. Είναι η ευτυχία.
Ενα λαλά παλιό λέει ότι η ευτυχία ειναι αυτό που περιμένουμε να ‘ρθει. Το λάλαγε ό καλλιτέχνης όταν η ανεργία ηταν στο 10%, όταν τα παιδάκια είχαν φαγητό το μεσημέρι στο σπίτι, όταν ειχαν οι γονείς ασφάλιση να πάνε στον γιατρό και στον οδοντίατρο, όταν υπήρχαν περιοχές στις οποίες μπορουσες να κυκλοφορήσεις χωρίς να σε βρει φασίστας, μπάτσος ή νταβάς και να σου μπήξει δυο μαχαιριές να πας καλιά σου…
Ευτυχία ειναι ανγνώστη μου, να μπορείς να εκφράσεις τις απόψεις σου ελευθερα, αρκεί βέβαια αυτές οι απόψεις μα ειναι μισανθρωπες&μισαλλόδοξες. Ευτυχία ειναι να έχεις μια δουλεία να μπορείς να συντηρήσεις τον εαυτό σου,να βάλεις πετρελαιο να ζεσταθείς και βενζίνη στο αμάξι σου να πας καμια βόλτα με τον έρωτα να αλλαξετε παραστάσεις.
Ευτυχία ειναι όταν θέλεις να κανεις οικογένεια να μπορείς. Να εχεις ενα σπίτι, να ζεσταίνεσαι και να νιώθεις ασφάλεια.
Να μην φοβασαι να κυκλοφορήσεις σε μια χωρα, εαν εισαι μετανάστης. Η χωρα στην οποία γεννήθηκες να μην ειναι λόγος ρατσιστικής βίας. Να πιστευεις σε οποιον θεό θέλεις- ή δεν θέλεις- και να μπορείς να ασκεις τα θρησκευτικά σου δικαιώματα ανοικτά.
Ευτυχία ειναι να ακους παιδιά γελαστά στο σχολείο, να βλέπεις μάγουλα κόκκινα υγιή. οχι να ξερεις ότι υπάρχουν παιδιά, τα οποία δεν πηγαίνουν σχολείο γιατί οι γονείς δεν μπορούν να τα ταΐσουν.
Τελος, Αναγνώστη μου για εμενα ευτυχία ειναι να συνεχίζω να ελπιζω σε ενα καλύτερο κόσμο. να συμπορευομαι με ατομα, με τα οποία εχουμε λύσει τις όποιες διαφωνίες μας. να ειμαστε αλληλέγγυοι και να παλευουμε για ενα κόσμο χωρίς σύνορα, χωρίς κυβερνήσεις, χωρίς χρηματα.Ενα κόσμο χωρίς εξουσία, χωρίς κοινωνικές τάξεις, αυτοργανωμένο. Γεμάτο μικρές δομές, οι οποίες θα αυτοδιαχειρίζονται τα πάντα.
Σε αυτό το φαντασιακό που έχω δημιουργήσει στο μυαλό μου, Αναγνώστη μου, σ’ αυτο που προσπαθουσαν να στησουν οι καταλήψεις, σ’ αυτο που φοβάται ο φασισμός και το κράτος, σε αυτό βαζουν εμπόδια. Γιατί εαν καταφερει σε μια μικρή κλίμακα να επιτευχθει αυτό, τότε ολα τα προηγουμενα που ανέφερα θα γινουν πράξη. και το συστημα δεν θελεις ελευθερους και ευτυχισμένους ανθρώπους. Θέλει καταναλωτές, δυστυχισμένους και άρρωστους. Ή όπως εχει πει και ο Τσόμσκυ: “Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.“
Αναρχια (απ’ το ελληνικό αν και αρχή το αντίθετο της εξουσίας), είναι το όνομα που δίνεται σε μία αρχή ή θεωρία της ζωής και συμπεριφοράς σύμφωνα με την οποία η κοινωνία νοείται δίχως κυβέρνηση σε μια τέτοια κοινωνία η αρμονία επιτυγχάνεται όχι μέσω της υποταγής στο νόμο ή της υπακοής σε οποιαδήποτε αρχή, αλλά με τις ελεύθερες συμφωνίες που συνάπτονται ανάμεσα στις διάφορες ομάδες, εδαφικές ή επαγγελματικές, οι οποίες συγκροτούνται ελεύθερα για χάρη της παράγωγης και της κατανάλωσης, καθώς επίσης και για την ικανοποίηση της άπειρης ποικιλίας των αναγκών κι επιθυμιών ενός πολιτισμένου όντος.
Π. Κροπότκιν
καλη συνέχεια Αναγνώστη μου
Τζίμης Πανούσης – Κάγκελα παντού:
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ZT-r0XlwJOs&w=420&h=315]
