Την Παρασκευή, παρουσιάστηκα στο μονομελές της Λουκάρεως, για να υποβάλω αίτηση ακύρωσης, κατά της εξοντωτικής ποινής καθειρξεως, των 8 ετών, που μου επιβλήθηκε, για κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, δίχως να μου κοινοποιηθεί, καμία κλήτευση, με αποτέλεσμα, να δικαστώ από κακουργιοδικείο, ερήμην, επιβάλοντας μου επίσης, να πληρώσω χρηματικό πρόστιμο, κάποιων χιλιάδων ευρώ.
Στο μόνο που αναφέρθηκα στην έδρα, για εμένα προσωπικά, ήταν πως για άλλη μία φορά, μία εξίσου άδικη καταδίκη, των εντολών της εξουσίας, κατά του προσώπου μου, αλλά κι άλλων πολλών συμπεριλαμβανομενων ψυχών.
Τα ναρκωτικά προστέθηκαν στη ζωή μου, από προσωπική επιλογή, αλλά σε καμία των περιπτώσεων, δεν παύουν να είναι σπρωχτά, από τους ίδιους τους κρατικούς μηχανισμούς, έχοντας στο στόχαστρο, να κρατούν τις νεότερες γενιές, κι όχι μόνο, σε μόνιμo λήθαργο, που θα εξυπηρετεί τους σκοπούς τους, χωρίς διάθεση για αντίσταση και κοινωνικούς αγώνες.
Στοιβάζοντας με, στο γνωστό πλέον κολαστήριο Κορυδαλλού, επέλεξα να ξυπνήσω και να αμυνθώ, στις καταστατικές επιχειρήσεις της εξουσίας.
Αν πεθάνω, σε αυτό το κατά πολλών ετών, ξεπερασμένο, πρεβαντόριο σας, θα πεθάνω μαζί με άλλους πολλούς, επίσης αγωνιστές… Aγωνιστές της ηθικής, με την κανονική έννοια της λέξεως, κι όχι συνώνυμη, με αυτή της ανήθικης “ηθικής”. Αγωνιστές της ισότητας, και φυσικά, της πολύτιμης σε όλους μας Ελευθερίας.
Πάρτε το πια χαμπάρι, κομματόσκυλα, πως ο λήθαργος που διαιωνίζεται μέσο των δικών σας μέσων, είναι κι αυτός προσωρινός, όπως και οι προσωρινές κρατήσεις, που σπέρνετε, χωρίς καμία συνειδησιακή αναλαμπή.
Η τροπολογία που πέρασε στη βουλή, είναι κι αυτή, ιδιαίτερα προσωρινή, εξυπηρετώντας και πάλι τους ολίγους, εφόσον ζούμε, κάτω από ένα ολιγαρχικό καθεστώς.
Δεν συμβιβαζόμαστε με ψίχουλα, αλλά ούτε σε ελεημοσύνες, οι οποίες έχουν, καθαρά και μόνο, συμφέροντα προς τις τσέπες του κράτους, καταδικάζοντας σε θάνατο, ανθρώπους, με ήδη πολύ σοβαρά, προβλήματα υγείας.
Δεν ασπαζόμαστε, κανένα πολιτικάντη, που περνάει και ψηφίζει, τέτοιου είδους ρυθμίσεις. Αντιθέτως, απαιτούμε ΤΩΡΑ, ένα πλήρες νομοσχέδιο, όχι τύπου τροπολογία, με την ισχύ του εφάπαξ, που θα προϋποθέτει, ίση μεταχείριση όλων των κρατουμένων ανεξαιρέτως.
Μα για πόσο ακόμα, μπορείτε να υποτιμάτε και να προσβάλετε τη νοημοσύνη μας, με τέτοιο βδελυρό τρόπο;
Οι κοινωνικοί αγώνες, πάνε πόρτα-πόρτα, κελί-κελί.
“Ω! ευγενικοί μου άνθρωποι, αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε, πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων μας”
William Shakespeare
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Αγωνιστής στο οροθέατρο του παραλόγου,
Κωνσταντίνος Σταθάκης
Αναδημοσίευση από : vestapress.blogspot.be
