Λάρισα: Δράσεις αλληλεγγύης

στον απεργό πείνας Σ. Χριστοδούλου

Τετάρτη 13/02 Μοίρασμα στο κέντρο της πόλης. Προσυγκέντρωση 18:00, Αναρχική κατάληψη PALMARES (ΗΛΙΟΔΩΡΟΥ 2).

Παρασκευή 15/02, Πανελλαδική ημέρα δράσεων, Συγκέντρωση- Μικροφωνική στο κέντρο της πόλης. Προσυγκέντρωση 18:00, Αναρχική καταληψη PALMARES (ΗΛΙΟΔΩΡΟΥ 2).

ΣΠΥΡΟ ΓΕΡΑ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΙΑ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ!

Αλληλέγγυες/οι

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ , ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ΄ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ.

Αυτές τις μέρες γινόμαστε μάρτυρες, ακόμη μίας κρατικής-δικαστικής αυθαιρεσίας εναντίον ενός ακόμα πολιτικού κρατουμένου του Σ. Χριστοδούλου. Αναλυτικότερα τα γεγονότα έχουν ως εξής: Με βάση το άρθρο 107 του νομοθετικού κώδικα οι ποινές του Χριστοδούλου χρίζουν συγχώνευσης, και καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι της ποινής του έχει εκτιθεί θα πρέπει να αποφυλακισθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Παρόλα αυτά με το που κατατέθηκε η “έννομη” αίτηση για αποφυλάκιση , οι δικαστικές αρχές προσπάθησαν να απορρίψουν το αίτημα αυτό και καθώς δεν μπορούσαν νομικά να το κάνουν να τελεσφορήσει αποφάσισαν να αυθαιρετήσουν και να καταπατήσουν τα όποια νομικά πλαίσια.

Πρωτεργάτης αυτού, είναι ο εισαγγελέας Δράκος ο οποίος εντελώς αυθαίρετα αποφάσισε να παραβιάσει τα δεδικασμένα, τις τελεσίδικες αποφάσεις του Αρείου Πάγου και τα σχετικά νομικά πλαίσια αλλάζοντας με το έτσι θέλω το άρθρο που θέλει την αποφυλάκιση του Χριστοδούλου και προσπαθώντας να του προσάψει νέες ποινές στις ήδη υπάρχουσες.

Μη έχοντας λοιπόν άλλη λύση, και καθώς η νομική οδός παραβιάζεται έκδηλα, αποφάσισε να προσφύγει στην ύστατη μορφή αγώνα που έχει ένας κρατούμενος, την απεργία πείνας από 14/1/19.Αυτό το περιστατικό , δεν είναι ούτε πρωτοφανές ούτε μεμονωμένο , καθώς βλέπουμε πως η αστική δικαιοσύνη κάθε φορά που απειλείται δεν έχει κανένα πρόβλημα να καταπατήσει την “νομιμότητα” που με τόση μανία η ίδια προασπίζεται.

Κατά κύριο λόγο γεγονότα τέτοιου τύπου αυθαιρεσίας τα συναντάμε σε βάρος πολιτικών κρατουμένων και ατόμων που με την δράση και τον λόγο τους εναντιώνονται στους εξουσία και στο σύστημα (κράτος ,κεφάλαιο, δικαιοσύνη, κ.τ.λ).Ας τονίσουμε κάπου εδώ πως δεν έχουμε καμμιά αυταπάτη περί του ποια είναι η δικαστική αρχή της Ελλάδας, καθώς παρόλο που δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο διαχωρισμού πολιτικών και ποινικών φυλακισμένων , η ιστορία μας δείχνει πως στην πράξη κάτι τέτοιο όχι μόνο ισχύει αλλά πλέον είναι και η δαμόκλειος σπάθη κάθε δικαστηρίου. Δεν ξεχνάμε περιστατικά όπως του Τ.Θεοφίλου, της Ηριάννας του Ν.Μαζιώτη , της Π.Ρούπα κ.α.

Ακόμα και τα νομοθετήματα περί ατομικής τρομοκρατίας και ο τρόπος διαχείρισης των συλληφθέντων σε πορείες και διαδηλώσεις μας καθιστούν σαφές πως η πολιτική δράση και η εναντίωση στο σάπιο σύστημα τους, αντιμετωπίζεται με την μεγαλύτερη καταστολή και βαρβαρότητα που διαθέτει το κράτος και η δικαιοσύνη. Γιατί κακά τα ψέματα κανένας διαχωρισμός μεταξύ εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας δεν υπάρχει, αντιθέτως κράτος και δικαιοσύνη νίβουν τα χέρια τους υπό τα κοινά συμφέροντα που έχουν. Έτσι καταπατούν την ίδια νεοφιλελεύθερη προσέγγιση τους, που μιλά για διαχωρισμούς των εξουσιών και ακέραια και ανεπηρέαστη δικαστική εξουσία.Κάτι τέτοιο όμως δεν πιάνει μόνο το κομμάτι των πολιτικών κρατουμένων, αλλά οποιασδήποτε καταπιεσμένης ταξικά και κοινωνικά ομάδας. Αυτοί οι οποίοι δέχονται την καταστολή και το μένος της δικαιοσύνης δεν είναι άλλοι από του αδυνάτους αυτής της κοινωνίας καθώς βλέπουμε πως οι ποινές των δικαστηρίων έχουν ως τελικούς αποδέκτες τους μετανάστες, τους φτωχούς και τους αγωνιζόμενους .

Έκδηλο είναι πως αυτήν την στιγμή στις φυλακές η συντριπτική πλειοψηφία είναι μέσα είτε για μικροαδικήματα που προέκυψαν λόγο βιοτικής ανάγκης είτε για λόγους καταγωγής και χρώματος.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της αντίθεσης είναι η υπόθεση της δεκαετούς φυλάκισης της καθαρίστριας για την πλαστογράφηση του απολυτηρίου δημοτικού και από την άλλη τα παραδείγματα της εισαγωγής τόνων ηρωίνης από τον εφοπλιστή Μαρινάκη, τις υποθέσεις υπεξαίρεσης Φλώρου-Μηλιώνη (energa) , τον Βιασμό της κόρης του στρατιωτικού στην Λάρισα.

Το συμπέρασμα τελικά είναι το εξής απλό, πως κράτος-κεφάλαιο και δικαιοσύνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα και όλοι μαζί αυγατίζουν τα κέρδη τους και διαιωνίζουν τις σχέσεις εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου. Εμείς σε αυτό απαντάμε πως δεν αφήνουμε κανέναν μόνο στα χέρια του κράτους και πως οι αγώνες ενάντια της δικαστικής και κρατικής καταστολής θα δικαιωθούν.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ Σ.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ,
Η ΑΛΛHΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Αλληλέγγυες/οι

via athens.indymedia.org

Απαντήστε

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί μπισκότα σε ορισμένες λειτουργίες της ΕντάξειΠληροφορίες