Η 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
Ζούμε ίσως στις πιο πυκνές στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας. Την περίοδο κατά την οποία βλέπουμε έννοιες όπως έθνος κράτος να καταλύονται στην πράξη με εκατομμύρια ανθρώπων να διασχίζουν τα σύνορα στην προσπάθειά τους να διαφύγουν το θάνατο των ίδιων και των ανθρώπων τους, για να τις δούμε πάλι να αναδύονται μέσω εθνικιστικών και γιατί όχι και ναζιστικών ρητορικών από μέρους των εξουσιαστών του Δυτικού κόσμου με πιο πρόσφατο παράδειγμα την εκλογή Τράμπ. 43 χρόνια μετά τη Χούντα των συνταγματαρχών, η επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα μας έδειξε ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Απαγορεύσεις συγκεντρώσεων και κυκλοφορίας στην Αθήνα, με ένα αστυνομοκρατούμενο κέντρο, ελεύθερους σκοπευτές και πράκτορες της C.I.A.
Η έντονη φτωχοποίηση των ανθρώπων και κοινωνιών σε παγκόσμια κλίμακα, ο περιορισμός ελευθεριών και δικαιωμάτων σε όλα τα μήκη και πλάτη του εκάστοτε κοινωνικού ιστού με τους στρατούς να βγαίνουν στους δρόμους, με τα κράτη να υψώνουν τείχη εγκλωβισμού και απομόνωσης των προσφύγων και μεταναστών, η στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου που αναβαθμίζεται με έναν νέο ευρωπαϊκό στρατό -ο οποίος θα απορροφήσει και την Φρόντεξ, αποτελούν όλα πτυχές της σύγχρονης ολοκληρωτικής πραγματικότητας, που επιβάλλεται.
Πριν τέσσερεις μέρες ακούσαμε τον πρόεδρο Ολάντ να διακηρύσσει πως η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στη Γαλλία, που έχει επιβληθεί πριν από ένα χρόνο, θα συνεχιστεί για πολλούς μήνες ακόμα δείχνοντας πλέον ολοφάνερα το νέο μοντέλο διακυβέρνησης σε παγκόσμια κλίμακα. Καθίσταται κανονικότητα μια γενικευμένη κρατική τρομοκρατία που δεσπόζει σε όλα τα επίπεδα του κοινωνικού βίου, είτε με πρόσχημα τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, είτε λόγω αναγκαίων δημοσιονομικών αναπροσαρμογών για το χαρακτηρισμό του εκάστοτε κράτους ως υγιούς επιχείρησης από τις διεθνείς αγορές. Σε αυτό κιόλας το πλαίσιο βλέπουμε το δημόσιο και κοινωνικό αγαθό του νερού να γίνεται εμπόρευμα μπροστά στο βωμό του κέρδους και της «ανάπτυξης» που οι εξουσιαστές ευαγγελίζονται. Και αν δεν είναι περιορισμός και καταπάτηση ελευθεριών η εξαγορά του νερού, σε λίγο δεν θα είναι ούτε ο αέρας που αναπνέουμε. Διότι το νερό ανήκει σε όλους και κανείς δεν είναι πιο κατάλληλος για τη διαχείριση του από τις ίδιες τις κοινωνίες.
Παράλληλα, πρόσφυγες και μετανάστες παραμένουν εγκλωβισμένοι εντός στρατοπέδων συγκέντρωσης και κέντρων φιλοξενίας αποκομμένοι από τον κοινωνικό ιστό, περιφραγμένοι με σύγχρονα τείχη του Βερολίνου. Τοίχοι ορθώνονταν στις πόλεις εν όψει πολέμου. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα, μόνο που από τη μία μεριά βρίσκονται κατατρεγμένοι άνθρωποι και από την άλλη μια πάνοπλή Ευρώπη φρούριο που θυσιάζει ανθρώπους στο όνομα της ακεραιότητας της ευρωπαϊκής επικράτειας.
Όσο η κυριαρχία επεκτείνεται και υποδουλώνει άτομα και κοινωνίες, όσο κι αν χτίζει φράχτες και τείχη κατά μήκος των συνόρων, εμείς επιλέγουμε το δρόμο της αλληλεγγύης και της αντίστασης απέναντι στην καταδυνάστευση των ζωών μας.
ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17/11 ΣΤΙΣ 15:00
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ-ΦΡΟΥΡΙΟ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
