Λίγα λόγια για τη βίλα Ζωγράφου…
Η ιστορία ξεκινά το 2003 όταν το Δημοτικό Συμβούλιο Ζωγράφου χαρακτηρίζει τη βίλα και τον περιβάλλοντα αυτής χώρο, κοινόχρηστους χώρους υψηλού πρασίνου. Το 2004 με απόφαση της Νομαρχίας χαρακτηρίζεται κοινόχρηστος χώρος πρασίνου. Το 2006 ο τότε Δήμαρχος του Ζωγράφου Γ. Καζάκος αποφασίζει την αγορά του 50% του χώρου και την ανέγερση εμπορικού κέντρου 45000 τ.μ.. Το 2007 δημιουργείται η επιτροπή κατοίκων «για να γίνει η βίλα Ζωγράφου κτήμα του λαού». Η επιτροπή με παρεμβάσεις σε δημοτικά συμβούλια και πορείες στη γειτονιά έδινε ένα συνεχή αγώνα που είχε κορύφωση τα δύο μαζικότατα φεστιβάλ που έλαβαν χώρα μέσα στο χώρο της βίλας. Κομμάτι της μάντρας και η κεντρική είσοδος επί της Γ. Ζωγράφου απομακρύνθηκαν από τους κατοίκους, κάνοντας έτσι για πρώτη φορά το χώρο δημόσιο και ελεύθερο για όλη τη γειτονιά. Η δράση της επιτροπής έπαιξε κεντρικό ρόλο στο μπλοκάρισμα των σχεδίων του Δήμου για τη δημιουργία εμπορικού κέντρου.
Το 2011 η λαϊκή συνέλευση των κατοίκων Ζωγράφου που πραγματοποιεί τις συνελεύσεις της στην πλατεία Γαρδένιας αποφασίζει την κατάληψη του χώρου της βίλας. Η κατάληψη έγινε τόσο για τη στέγαση των λαϊκών συνελεύσεων, όσο και για την αξιοποίηση του κτιρίου και του κτήματος προς όφελος των κατοίκων. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος βίλα Ζωγράφου. Από τότε ως σήμερα, ο χώρος λειτουργεί με οριζόντιες δομές, αντιιεραρχικά και ακηδεμόνευτα, ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται μέσα από την ανοιχτή εβδομαδιαία συνέλευση. Στο χώρο της βίλας, λαμβάνουν χώρα αντιεμπορευματικές δομές αυτομόρφωσης, πλήθος πολιτικών – πολιτιστικών εκδηλώσεων και εκδηλώσεις για την οικονομική ενίσχυση διωκώμενων αγωνιστών. Παράλληλα, κομμάτι του περιβάλλοντα χώρου, έχει καλλιεργηθεί τροφοδοτώντας με πρώτες ύλες τις συλλογικές κουζίνες αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων στα ανατολικά.
Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ζωγράφου εγκρίθηκε η μεταστέγαση του Δημοτικού ωδείου στη βίλα. Με αυτό τον τρόπο, ανοίγει η πόρτα για την εμπορευματική εκμετάλλευση του χώρου, αρχικά με το ωδείο και μετέπειτα με την πιθανή εγκατάσταση δημοτικών επιχειρήσεων και Μ.Κ.Ο.. Αυτό λοιπόν που δεν κατάφερε ο δεξιός Καζάκος, με αυτό που επέλεξε συνειδητά να μην ασχοληθεί ο Καλλίρης, επιλέγει να καταπιαστεί η αριστερή Δήμαρχος Καφατσάκη. Πρέπει να αναζητήσουμε του λόγους και τις αιτίες για τους οποίους η Δήμαρχος επιλέγει να έρθει σε αντιπαράθεση με τον κόσμο της αυτοοργάνωσης την ίδια στιγμή που αρκετά κτίρια που ανήκουν στον Δήμο παραμένουν άδεια και ρημάζουν. Έτσι το σαθρό επιχείρημα ότι δεν υπάρχει άλλος χώρος για την μετεγκατάσταση του ωδείου καταρρέει.
Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για μία αριστερή κατ’ όνομα μόνο Δημαρχία η οποία μπορεί να έστησε τρεις καρικατούρες λαϊκών συνελεύσεων στην αρχή της θητείας της, αλλά κατά τα άλλα συνεχίζει να άρχει και να κατασπαταλά το δημόσιο χρήμα οργανώνοντας φιέστες και γιορτές με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το έκαναν οι προηγούμενοι τοπικοί άρχοντες. Στην ίδια λογική εντάσσεται και η συνέχεια των προσλήψεων μέσω προγραμμάτων voucher και των άθλιων συνθηκών εργασίας που συνεπάγονται αυτά.
Αυτό που ενοχλεί δεν είναι ότι το Δημοτικό ωδείο δεν στεγάζεται στη βίλα, αλλά ότι τέτοιοι χώροι προτάσσουν ένα μοντέλο οργάνωσης που έρχεται σε ρήξη με τα κυρίαρχα πρότυπα της εμπορευματοποίησης δημόσιων χώρων. Η Δήμαρχος πρέπει να ξέρει, ότι δεν τα βάζει με κάποιες δεκάδες ατόμων που δραστηριοποιούνται μέσα στη κατάληψη, αλλά με ένα ολόκληρο κίνημα το οποίο θα υπερασπιστεί δυναμικά τις δομές του.
Αλληλεγγύη στις αυτοοργανωμένες δομές
Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις
αυτόνομη συνέλευση ζωγράφου | syneleysizografou.blogspot.gr
Πορεία αλληλεγγύης
Σάββατο 27/06 στις 12 το πρωί.
Προσυγκέντρωση: πλατεία Γαρδένιας (Ζωγράφου)
