Αθήνα: Απαγόρευση κυκλοφορίας στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου

Απαγόρευση κυκλοφορίας στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου

Σήμερα το μεσημέρι μπήκαν μπάτσοι στην πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου και έδιωχναν τον κόσμο, λέγοντας πως ο χώρος εκκενώνεται. Με δικαιολογία το συνωστισμό, που στην πραγματικότητα αντιστοιχούσε την ώρα της εισβολής σε καμία πενηνταριά άτομα σε χώρο έκτασης πολλών εκατοντάδων στρεμμάτων.

Η εισβολή των μπατσων έγινε γύρω στη μία και μισή και ενώ στο χώρο υπήρχε κόσμος που έτρεχε, περπατούσε ή πήγαινε βόλτα τα παιδιά του, καθώς η Πανεπιστημιούπολη και προ-κορωνοϊού, ως χώρος πρασίνου, αποτελεί μια διέξοδο για τους ανθρώπους της περιοχής και ξανατονίζω, για όσους δεν έχουν εικόνα, πως είναι ένας τεράστιος ανοιχτός χώρος που ακόμα και εκατοντάδες άτομα να βρεθούν ταυτόχρονα μπορούν να τηρούν τις “αποστάσεις ασφαλείας” που μας έχουν επιβάλλει.

Δύο περιπολικά, ένα τζιπάκι με οπκε, δύο ασφαλίτικα και τέσσερα μηχανάκια με δελτάδες, μαζί με τα αυτοκίνητα και τους σεκιουριτάδες του πανεπιστημίου, μπήκαν από την πύλη στην Ούλωφ Πάλμε, έκοψαν τον δρόμο που διασχίζει την πανεπιστημιούπολη και άρχισαν να λένε στον κόσμο πως ο χώρος εκκενώνεται. Την εμφάνιση του έκανε και ένα drone. Όσοι έμπαιναν μέσα τους σταματούσαν οι μπάτσοι και τους έδιωχναν, όσοι ήταν ήδη μέσα τους έλεγαν να φύγουν γιατί θα κλείσουν οι πύλες. Οι δελτάδες έκαναν και μια γύρα σαν καουμπόιδες ως συνήθως.

Οι μπάτσοι παραμένουν στο χώρο μέχρι αυτή την ώρα (τουλάχιστον δύομιση ώρες μετά). Ο κόσμος αν και φυσικά δυσανασχετούσε με το παράλογο της πράξης -την εκκένωση ενός τόσο μεγάλου ανοιχτού χώρου- δεν αντιδρούσε αλλά υπάκουε. Οι περισσότεροι έφευγαν, ενώ αρκετοί απλά συνέχισαν την βόλτα τους, μπαίνοντας από πλαϊνές μικρές πόλτες και ακολουθώντας άλλα μονοπάτια και όχι τον κεντρικό δρόμο.

Τα παραπάνω περιγραφόμενα συμβάντα δεν είναι ξεχωριστά για τις μέρες που ζούμε, ωστόσο τα παραθέτω, ώστε να καταγραφούν κι αυτά, ως μια συνεισφορά σε ένα ημερολόγιο του καιρού μας.

Όλο αυτό το σόου των μπάτσων δεν είναι προτοφανές. Περνάει αφενός το μήνυμα της απόλυτης πειθάρχισης, ακόμα και σε παράλογες εντολές, όπως είναι η “εκκένωση λόγω συνωστισμού ένος χώρου εκατοντάδων στρεμμάτων”. Την επέκταση του τρόμου της καθεμία και καθενός από εμάς, όταν μας κόβουν έστω και την ελάχιστη ελευθερία, αυτή ενός περιπάτου που μας είχαν αφήσει. Τώρα η μόνη ελευθερία που έχουμε είναι να ψωνίζουμε στο σούπερ-μαρκετ (όσοι έχουν ακόμα τα χρήματα φυσικά). Χωρίς να αμφισβητώ καθόλου την σοβαρότητα της κατάστασης και την επικινδυνότητα του ιού, μακρυά από κάθε θεωρία συνωμοσίας, πρέπει να καταλάβουμε πως το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο. Η ελευθερία μας δεν μπορεί να εκχωρείται για κανένα απολύτως λόγο, και ταυτόχρονα είναι βαρύ το τίμημα που πρέπει να πληρώσει, όποιος θέλει να τη διατηρήσει. ‘Οσο επικίνδυνος και αν είναι ο ιός, ή η οποιαδήποτε απειλή, η μοναδική μας προστασία δεν μπορεί παρά να είναι η αλληλεγγύη. Λόγω αυτής από μόνοι μας αποφεύγουμε τον πραγματικό συνωστισμό και κανένα κράτος δεν νοιάζεται για εμάς. Όποιος εμπιστεύεται στο κράτος τη ζωή του, παραχωρώντας του την ελευθερία του, σύντομα θα καταλάβει πως ούτε η ελευθερία θα του επιστραφεί από μόνη της, ούτε η ζωή του είναι ασφαλής. Ακόμα και αν αύριο επιστρέψουμε στο προηγούμενο καθεστώς, αυτό που αποκαλούν κανονικότητα, με τις “ελευθερίες” που είχαμε και πριν, θα έχουμε χάσει πάρα πολλά.

Δυστυχώς εως τώρα έχουμε φανεί πολύ λίγοι για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Ας μην το αφήσουμε να συνεχιστεί άλλο αυτό.

σύντροφος/συντρόφισσα

Πρωτότυπη δημοσίευση 29/03/2020
via athens.indymedia.org

Απαντήστε

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί μπισκότα σε ορισμένες λειτουργίες της ΕντάξειΠληροφορίες