Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Όσοι βρέθηκαν στους δρόμους εκείνη την ημέρα δεν έχουν ανάγκη από περιγραφές και εξηγήσεις. Και όσοι προτίμησαν την ασφάλεια του σπιτιού τους και την πλύση εγκεφάλου από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης δεν χρειάζεται να προχωρήσουν παρακάτω, γιατί οι εικόνες και οι λέξεις αντίσταση και ελευθερία τους είναι άγνωστες.
Ήταν η τελευταία αντίδραση πριν την οριστική διάλυση των πάντων, λίγο πριν την θεμελίωση της χούντας των Σαμαρά/Βενιζέλου και της πρόσφατης επαναφοράς της “πίστης” στην αστική δημοκρατία μέσω της αριστεράς. Μόνο ο Νίκος με την απεργία πείνας του, κατάφερε να μας ξυπνήσει ουσιαστικά και δραστικά από το λήθαργο που ακολούθησε αυτή την καταστολή. Αλλά για λίγες ώρες η Αθήνα κυρίως έζησε μια μαζικότατη συγκρουσιακή διαδήλωση με πολιτικότατα χαρακτηριστικά, ενώ καταλήψεις και πορείες γίνονταν στις υπόλοιπες πόλεις της χώρας δίνοντας ανάσες ελευθερίας στον αγωνιζόμενο κόσμο.
Και η 12 Φλεβάρη ήταν απλά η αποκορύφωση. Από το τέλος το Γενάρη είχε ξεκινήσει σταδιακά η προετοιμασία της άμεσης σύγκρουσης, με πορείες, καταλήψεις, διαμαρτυρίες και με άφθονη τρομοκρατία, απαγωγές συντρόφων, συλλήψεις, άφθονα χημικά. Αλλά αυτά είναι γνωστά.
Για περισσότερα : 12 Φλεβάρη του 2012 : Η τελευταία ανεξούσια μάχη στο δρόμο
Για όσους έζησαν εκείνη την ημέρα ας μιλήσουν οι εικόνες και οι ζωντανές αναμνήσεις τους…..
Οι υπόλοιποι…. ας κάτσουν στα σπιτάκια τους να διαμαρτύρονται και να κάνουν αντιπολίτευση μέσω των social media ή να τρέχουν σε φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις “εθνικής υπερηφάνειας”…..
mpalothia
Ή όπως κατάφερε να συμπεριλάβει το νόημα σε μια φράση ένας φίλος
Όλη η ζωή μου ρε παρ’το χαμπάρι, εκείνο το απόγευμα στις 12 Φλεβάρη.
https://www.youtube.com/watch?v=4BrrggBwbIE
[…] Μπαλοθιά […]
[…] jonnybandroul / 21 ώρες ago […]