Σαπίζοντας στον υπολογιστή, όπως κάθε άνεργος στις μέρες μας οφείλει να κάνει και αφού δεν δέχτηκα 150 αιτήματα για Farmville και άλλα τέτοια όμορφα και άχρηστα παιχνίδια το μάτι μου έπεσε σε αυτό το video :
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ZwH4pU6uvAI&w=560&h=315]Είναι από τα καλά των σοσιαλ μίντια αυτό (πέραν των χιλίων κακών που έχουν). Διαχέεται η πληροφορία και τα θετικά μαθαίνονται.
Είναι απόσπασμα από την εκπομπή του Χατζηνικολάου στο site του e-nikos. Ένα παλικάρι 26 – 27 ετών φοιτητής λογιστικής, με επιχειρήματα , “εξηγεί” ή μάλλον προσπαθεί να εξηγήσει στο πανελ της εκπομπής πως όλα αυτά τα μέτρα είναι θηλιά σε λαιμό, για ποιο λόγο αυτοκτονούν καθημερινά τόσοι άνθρωποι και γιατί το δίλημμα : “δραχμή ή Ευρώ” είναι το τελευταίο που αφορά τον λαό.
Καμία εντύπωση φυσικά δεν προκαλεί το ύφος του τσεκουράτου Μάκη Βορίδη βουλευτή της ΝΔ (που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι βουλευτής της ΧΑ), ο οποίος με βλέμμα χαμένο μοιάζει να σκέφτεται τα ντολμαδάκια της γυναίκας του, την αγαπημένη του ομάδα ή το μαγευτικό του σαλέ στα Τρίκαλα Κορινθίας, το οποίο θα θερμαίνεται με πετρέλαιο, αφού μόνο αυτός και οι βουλευτές μπορούν πλέον να πληρώσουν το 1,40€/lt.
Παρόμοια η κυριούλα που κάθεται δίπλα του(την οποία ο συντάκτης δεν γνωρίζει καθώς δεν είναι και υποχρεωμένος να ξέρει την φάτσα κάθε γουρουνόπουλου που είναι στην Βουλή) και οποία προφανώς είναι με το ΠΑΣΟΚ, κοιτάει με ύφος χαμένο το παιδί, ο οποίος της θυμίζει τον γιοκα της που σπουδάζει στο London school of Economics και ότι είναι μακριά το πουλάκι της , αλλά μια λαμπρή καριέρα σαν του Γιώργου του Παπανδρέου τον περιμένει όταν γυρίσει.
Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στο μυαλό δυο βουλευτών , που με δική τους ανύψωση της χειρός φτάσαμε από το Μνημόνιο 1 στο 3 με την ίδια ταχύτητα που φτάσαμε από το scary movie 1 στο Scary movie 3, η κάμερα δείχνει το υπόλοιπο πάνελ. Βουλευτές “αριστερών” παρατάξεων, κοιτάζουν με προσήλωση το παιδί και προσπαθούν να σταχυολογήσουν τα αποσπάσματα από τον λόγο του, που θα χρησιμοποιήσουν στις ομιλίες τους, έτσι ώστε να πάρουν το λαό με το μέρος τους.
Ο παρουσιαστής είναι αμέτοχος, ενώ ενίσταται όταν ένας άλλος κύριος λέει οτι: “ας κλείσουν οι τράπεζες εάν είναι να πληρώνουμε το χρέος τους”, γιατί προφανώς έχει καμιά 10αρια εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, τίμια κερδισμένα από τον ιδρώτα του προσώπου του (και όχι μόνο) να προικίσει τα παιδιά του.
Βλέποντας όλα αυτά τα τραγικά, να παρουσιάζονται έτσι λογικά σε μέλη του Κυνοβουλίου, δυο εικόνες μου ήρθαν στο μυαλό:
Η πρώτη αφορά λόγια του Τζίμη του Πανούση. Ο Χατζηνικολάου προσπαθεί να μετατρέψει τα γουρούνια της βουλής,που βλέπουμε όλοι πεντακάθαρα ότι είναι γουρούνια και είχε καλέσει στο πάνελ του, σε ανθρώπους, αλλά μάταια. Έβλεπα λοιπόν τον Βορίδη ρόζ με μια μύτη γουρουνίσια,να έχει σκύψει πάνω από μια λακούβα με λάσπη και ακαθαρσίες και να τα μυρίζει.
Η δεύτερη αφορά τον Χατζηνικολάου. Πρώην στέλεχος του ΝΔ, μάστορας στον λαϊκισμό και όχι μόνο, με μια τσάπα τεράστια να προσπαθεί να σκεπάσει αυτή την λακκούβα με ακαθαρσίες του Βορίδη. Όπως κάνει τόσα χρόνια κάθε μεγαλοδημοσιογράφος που σέβεται το όνομα του και τους εργοδότες του.
Παρ’ όλα οι αλήθειες που ξεστομίζονται από το στόμα των δύο πολιτών ειναι τραγικές. Οι φόροι πανε στις τράπεζες, τα χρηματα των δόσεων (ναι γιατι εχουμε καταντήσει να είμαστε ζητιάνοι της τρόικας), πάνε στις τράπεζες και οι μισθοί μας πάνε στις τράπεζες με την μορφή εκκρεμοτήτων σε δάνεια και καρτες(πάρτε δάνεια μας έλεγαν…). Εχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος και πολλοί δεν ξέρουν που να βασιστούν πλέον. Ο καπιταλισμός είναι σε κρίση και δεν είναι φαινόμενο μόνο της Ελλάδας, αλλά παγκόσμιο. Η μετανάστευση δεν είναι λύση, αλλά στα μάτια πολλών φαντάζει μονόδρομος.
Για άλλους η αυτοοργανωση σε γειτονιές και σε πολεις ειναι η λύση. Αν και ο ορος αυτοοργάνωση εχει γίνει καραμέλα στο στόμα πολλών και μοιάζει να θεραπεία για κάθε νόσο. Έχει γίνει πολύ ντόρος σχετικά με αυτήν την περιβόητη αυτο-οργάνωση. Με ποιες προϋποθέσεις ; Για μένα πρέπει να ληφθεί ως βάση αυτό που έγραψε ο Μαλατέστα:
Εάν ένα κίνημα σημαίνει τα πάντα – τα άτομα με έναν κοινό αντικειμενικό στόχο που αγωνίζονται για να τον πετύχουν – είναι φυσικό ότι οφείλουν να συμφωνήσουν μεταξύ τους, να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να μοιραστούν καθήκοντα και να κάνουν όλα εκείνα τα βήματα που σκέφτονται ότι θα τους βοηθήσουν να οδηγηθούν στην επίτευξη αυτού του στόχου. Όταν παραμένουν απομονωμένα, και κάθε άτομο δρα ή ψάχνει να δράσει μόνο του χωρίς συντονισμό, χωρίς προετοιμασία, χωρίς τις μέτριες προσπάθειες τους σε μία ισχυρή ομάδα, σημαίνει να καταδικάζεται σε ανικανότητα, να χάνει την προσπάθεια του σε μικρές αναποτελεσματικές δράσεις, και να χάνει σύντομα την πίστη του στο σκοπό και πιθανά να οδηγείται στην απόλυτη αδράνεια… (Περισσότερα στο ‘: Errico Malatesta: Ο Αναρχισμός και η Οργάνωση http://aganta.squat.gr/files/2011/03/anarchismorganization_malatesta.pdf )
Ο καθένας ας σκεφτεί τις εναλλακτικές του και ας πάρει θέση…ένα είναι σίγουρο . Από τα δάνεια αυτά δεν θα γλυτώσουμε ποτέ… Μπορούμε όμως να γίνουμε ο εφιάλτης όλων όσων μας τα φόρτωσαν στην πλάτη και μας στέρησαν κάθε προοπτική ευτυχίας.
