Περί ”πρώτης φοράς αριστερά”
Η βρωμερή ανάσα της κυριαρχίας πνίγει ασφυκτικά τα εξεγερμένα και αντιστεκόμενα άτομα. Και είναι λογικό και αναμενόμενο. Όταν αγωνίζεσαι για την εκ θεμελίων καταστροφή της κυριαρχικής κοινωνίας, δεν μπορείς παρά να περιμένεις την επίθεση με κάθε μέσο από αυτή. Ο εξουσιαστικός πολιτισμός χτίζει και τελειοποιεί τα μέσα εξόντωσης του εχθρού του. Ο νόμος είναι παρών για να επισφραγίζει την επίθεση που εξαπολύει το υπάρχον στους πολεμίους του και να εξασφαλίζει τη διατήρηση της τάξης και της ευνομίας στην πολιτεία. Έτσι, ένα καλοστημένο κοινωνικό-θεσμικό σύμπλεγμα ορθώνεται μπροστά στους εξεγερμένους και αγωνιζομένους για να τους κρύβει τον ήλιο της Ζωής και της Λευτεριάς. Κυνηγά να πατήσει κάτω τα κεφάλια τους, να τα λιώσει, έτσι ώστε να μην ακούγονται οι κραυγές οργής και δύναμης αυτών.
Στις 2/3/2015 ξεκινά απεργία πείνας ευρείας κλίμακας μεταξύ των πολιτικών κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές με το εξής διεκδικητικό πλαίσιο:
- Κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’.
- Κατάργηση του κουκουλονόμου.
- Κατάργηση της νομοθεσίας περί εγκληματικής και τρομοκρατικής οργάνωσης (187, 187Α).
- Άμεση απελευθέρωση του Σ. Ξηρού
- Οριοθέτηση της επεξεργασίας και της χρήσης του DNA ως αποδεικτικό στοιχείο.
- Άμεση απελευθέρωση των συγγενών και των φίλων των μελών της Σ.Π.Φ.
Ταυτόχρονα δημιουργείται ένα κίνημα αλληλεγγύης ”εκτός τειχών”, που προχώρησε σε πολύμορφες δράσεις. 48 μέρες μετά, στις 18/4/2015, λήγουν την απεργία πείνας για το κεντρικό διεκδικητικό πλαίσιο και οι τελευταίοι εκ των πολιτικών κρατουμένων (μέλη του Δ.Α.Κ.), αφού είχε προηγηθεί ο αποκλεισμός και εν τέλει η εκκένωση της κατειλημμένης Πρυτανείας του Ε.Κ.Π.Α., το πρωί της Παρασκευής 17/4/2015. Η αντιμετώπιση του κράτους και των κρατικών φορέων σε σχέση με την απεργία πείνας και τα εγχειρήματα/δράσεις αλληλεγγύης προς τους πολιτικούς κρατούμενους αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα προς απόδειξη της φύσης του κράτους και των μηχανισμών του, υπό το πρίσμα είτε της δεξιάς, είτε της αριστερής διαχείρισης.
Αριστερή κυβέρνηση σε αστικοδημοκρατικό πολίτευμα δε σημαίνει και έλλειψη καταστολής ενάντια στον εσωτερικό εχθρό και παροχή ελευθεριών προς αυτόν. Όσο ο εχθρός είναι επικίνδυνος για τους βασικούς πυλώνες της κυριαρχίας (εκπρόσωπος της οποίας είναι αυτή τη στιγμή μια αριστερή κυβέρνηση), το κράτος και το κεφάλαιο, τόσο η καταστολή είναι απαραίτητη και τόσο θα πραγματώνεται με κάθε μέσο. Είναι απολύτως αναμενόμενη λοιπόν η εκκένωση της κατάληψης της Πρυτανείας, η λασπολογία για τους καταληψίες και η στοχοποίηση συγκεκριμένων εξ αυτών, ενώ καμία συγκίνηση δε θα έπρεπε να προκαλεί η καταπάτηση πανεπιστημιακού ασύλου, καθώς, όταν πρόκειται για την επίθεση της κυριαρχίας στους εξεγερμένους, κάθε μέσο για την καταστολή τους είναι θεμιτό, εφόσον πάνω απ’ όλα είναι η διατήρηση της τάξης και της ευνομίας. Και η διατήρηση αυτών είναι ο βασικός σκοπός της εκάστοτε κρατικής διαχείρισης, έτσι ώστε να εξυπηρετείται το κεφαλαιοκρατικό συμφέρον και η πάταξη των ”τρομοκρατών” αντιφρονούντων. Φτάνει λοιπόν με την ειρωνική επιχειρηματολογία του στυλ ”πρώτη φορά αριστερά”, διότι η αριστερά δεν έχει καμιά υποχρέωση απέναντι στους αγωνιστές, πέρα από την καταστολή τους ή, ακόμα αποτελεσματικότερα γι’ αυτήν, την αφομοίωσή τους.
Ως αναρχικές/-οί, δεν μπορούμε παρά να είμαστε έτοιμες/-οι να δεχτούμε ανά πάσα στιγμή την επίθεση του κράτους και των λακέδων του, με το οποιοδήποτε προσωπείο τους, διότι, εκ φύσεως, η δράση που στοχεύει στην καταστροφή του εξουσιαστικού πολιτισμού δε γίνεται να μη δέχεται τα πυρά των εξουσιαστών και των υποτακτικών τους, και πάντα θα υπάρχει μια φυλακή υψωμένη, που θα τιμωρεί με εγκλεισμό όσες/-ους τολμούν να ορθώνουν το ανάστημά τους. Εν κατακλείδι, δεν πρέπει να περιμένουμε απολύτως τίποτα από μια αριστερή κρατική διαχείριση, πέρα από τη λασπολογία της, τα γκλοπ της, τα δακρυγόνα της και τις σφαίρες της.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ,
ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Γ.Τ.
Στάλθηκε στην mpalothia
