Ένα από τα πρώτα πράγματα που ζητούσαν οι γονείς μας σε ότι αφορούσε την ένταξη μας στη κοινωνία των ανθρώπων, ήταν το να είμαστε αξιοπρεπείς.
Το ανθρώπινο είδος από την αρχή της έλευσης της Αυτοκρατορίας του χρήματος, εκπαιδεύεται για να είναι κάθε ένας και μία αξιοπρεπής, αποδίδοντας στη λέξη μία εντελώς διαφορετική έννοια από τη πραγματική της.
Ένα γραφείο ή μία αξιοσέβαστη θέση μικρής ή μεγάλης εξουσίας, δίνουν αξιοπρέπεια.
Η γραβάτα,το κοστούμι, το πόστο, δίνουν αξιοπρέπεια.
Ένας τίτλος, μία θέση επιστάτη, μια καρέκλα διευθυντή δίνουν αξιοπρέπεια.
Ένα τεράστιο σπίτι παραγεμισμένο με ακριβά αντικείμενα προσδίδουν στον κάτοχό του αξιοπρέπεια.
Το ίδιο ένα γεμάτο πορτοφόλι με χάρτινο ή πλαστικό χρήμα, ένα ακριβό “επώνυμο” ρούχο, ένα ακριβό κόσμημα ή αυτοκίνητο.
Το να είσαι κάποιος, κάτι, δίνει αξιοπρέπεια.
Στη πραγματικότητα, η αξιοπρέπεια είναι πολύ σπάνια.
Αν ξεγυμνώσουμε τους ανθρώπους απ’ όλα αυτά, θα δούμε ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία τού να μην είσαι τίποτα.
Οι άνθρωποι λαχταρούν να είναι “κάτι”. Με το να είναι “κάτι”, ζητούν μια θέση στην κοινωνία που εκπαιδεύτηκε να θεωρεί σεβαστή: Έξυπνοι, πλούσιοι, όμορφοι, επιστήμονες, άγιοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, όλοι στις αναγνωρισμένες αξιοπρεπείς θέσεις.
Όποιος δεν μπορεί να καταταγεί σε μια αξιοπρεπή κατηγορία αναγνωρισμένη από την κοινωνία, θεωρείται πρόσωπο περιθωριακό και το περιθώριο δεν περιλαμβάνεται στις νόρμες της αξιοπρέπειας, το αντίθετο.
Η αξιοπρέπεια όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν κάτι δεδομένο.
Η πραγματικότητα είναι ότι αν κανείς είναι συνειδητά αξιοπρεπής σημαίνει ότι όλη την ώρα νοιάζεται για τη πραγματική ζωή της απόλαυσης και όχι της εξουσίας, του θεάματος και της κατανάλωσης. Πράγμα που σημαίνει για την κοινωνία, ότι είναι ασήμαντος, μικροπρεπής, μίζερος, φτωχός, τίποτα.
Το να είσαι τίποτα όμως σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος από την ιδέα του να είσαι “κάτι”.
Αληθινή αξιοπρέπεια υπάρχει όταν δεν ανήκουμε ή βρισκόμαστε σε κάποια ξεχωριστή θέση, καρέκλα, εξουσία.
Αυτό δεν μπορεί κανείς να μας το αφαιρέσει, θα υπάρχει πάντα.
Ευάγριος Αληθινός
