Έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Πρωτοψάλτης Αγωνιστής στον χώρο της Αναρχίας, εκδότης ενός από τα ιστορικά έντυπα που κυκλοφορήσανε μεταπολιτευτικά “Τα Ανθη του Κακού”.
Η κηδεία του Μιχάλη Πρωτοψάλτη θα γίνει αύριο στις 17.30 στο νεκροταφείο των Αγίων Αναργύρων. Όσοι/ες θέλετε να έρθετε, μπορείτε να πάρετε το λεωφορείο Α10 από σταθμό Λαρίσης και να κατεβείτε στη στάση νεκροταφείο.
Θλιμμένη μέρα για τα αναρχικά γράμματα η σημερινή. Ο Μιχαήλ (ήθελε να τον λένε έτσι, όπως λέγαν και τον Μπακούνιν) πάντα έλεγε “διάβαζε Αναρχικά βιβλία, να γίνεις Άνθρωπος”. Σήμερα όσο ποτέ αυτό είναι όχι μόνο απαραίτητο, αλλά επιβεβλημένο. Θα μου λείψουν οι συζητήσεις μαζί σου Μιχάλη μα πιο πολύ τα βιβλία που δεν πρόλαβες να εκδόσεις. Αλλά δεν κλαίμε για τους νεκρούς μας. Φέρουμε την μνήμη τους στους αγώνες μας. Συνεχίζουμε με πάθος για την Ελευθερία και τον Κοινωνικό Αναρχισμό.
———–
Μια φίλη τον έλεγε βιβλιοπελαργό και του άρεσε του Μιχαήλ αυτή η παραφορά του ονόματος του εκδοτικού του οίκου. Ο βιβλιοπελαργός αν και πέταξε σήμερα, δεν θα φύγει ποτέ από κοντά μας.
Αργύρης Αργυριάδης
Βιογραφικό
Ο Μιχαήλ Πρωτοψάλτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958 από γονείς φιλολόγους. Ξεκίνησε και ολοκλήρωσε τη Μέση Εκπαίδευση στη σχολή Μωραΐτη, σπούδασε Σκηνοθεσία στη σχολή Σταυράκου, Ηλεκτρονικά στα ΚΑΤΕΕ Αθήνας και Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το Φεβρουάριο του 1973 βρέθηκε στα κυνηγητά γύρω από την κατάληψη της Νομικής και λίγους μήνες αργότερα, στις 4 Νοεμβρίου, στη διαδήλωση μετά το μνημόσυνο του Παπανδρέου παίρνει το βάπτισμα του πυρός. Στην εξέγερση του Νοέμβρη η συλλογική ψυχική ανάταση του μαζεμένου κόσμου έξω από το κατειλημμένο Πολυτεχνείο, η αίσθηση ότι οι ίδιοι άνθρωποι είναι οι δημιουργοί της ιστορίας τους και η μέθεξη στην εξέγερση, στη γιορτή χωρίς αρχή και τέλος, τον σημαδεύουν ανεξίτηλα. Στην Ιωαννιδική δικτατορία μαζί με συμμαθητές του φτιάχνει μια μικρή αντιστασιακή ομάδα.
Στη Μεταπολίτευση συμμετείχε ενεργά στο αναρχικό κίνημα της εποχής. Εξέδιδε το περιοδικό «Ο Κόκκορας που Λαλεί στο Σκοτάδι», και συμμετείχε σε αναρίθμητες επιτροπές αλληλεγγύης σε κρατουμένους και υπεράσπισης πολιτικών, κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 1978-79 συμμετείχε στις αυτόνομες ομάδες και στις φοιτητικές καταλήψεις και στις αρχές της δεκαετίας του ’80 πρωταγωνιστεί στην έκδοση της αναρχικής εφημερίδας «Αλληλεγγύη». Για τη δράση του επανειλημμένα έχει συλληφθεί, διωχθεί και φυλακιστεί ενώ έχει υποστεί 13 (!) κατ’ οίκον έρευνες από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 αναθεωρεί πολλά από τα θέσφατα του αναρχισμού (κυρίως σε θέματα βίας και μη συμμετοχής στους θεσμούς), εκδίδει το αντιεξουσιαστικό-εναλλακτικό περιοδικό «Άνθη του Κακού» και στα τέλη της ίδιας δεκαετίας προσχωρεί στην Οικολογική Εναλλακτική Ένωση Πολιτών, γίνεται από τα ιδρυτικά μέλη των Οικολόγων Εναλλακτικών και υποψήφιος για το ευρωπαϊκό και εθνικό κοινοβούλιο στις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1989-90.
Το 1998 ίδρυσε τις εκδόσεις «Βιβλιοπέλαγος», έναν πολιτικοποιημένο εκδοτικό οίκο που εκδίδει ως επί το πλείστον ελληνική και ξένη λογοτεχνία, ιστορικά, οικολογικά και φεμινιστικά βιβλία καθώς και κόμιξ. Από το 2001 το «Βιβλιοπέλαγος» επεκτείνει τη δραστηριότητά του και στη διακίνηση βιβλίου διακινώντας τίτλους από δεκάδες ανεξάρτητους, προοδευτικούς και ποιοτικούς εκδοτικούς οίκους και πολιτικές συλλογικότητες, στην προσπάθεια να αναδειχθούν ζητήματα που η τηλεόραση και τα μεγαθήρια της πληροφόρησης υποβαθμίζουν.
Πολιτικά εμπνεύστηκε από τη θεωρία της κοινωνικής οικολογίας του Μάρεϊ Μπούκτσιν.
Εργαζόταν ως φυσικός ενώ παράλληλα διεύθυνε τις εκδόσεις«Βιβλιοπέλαγος» και το ομώνυμο πρακτορείο διακίνησης βιβλίου. Ήταν πατέρας δύο παιδιών.
Αναδημοσίευση σχολίων από : athens.indymedia.org
