Λάβαμε 15/09/2019
Το ακουλουθο κειμενο μοιραστηκε σε παρεμβασεις στην Πρυτανεια και στην Διοικηση του ΕΜΠ στις 4/9 και 10/9 αντιστοιχα, καθως διαβαστηκε και στην μικροφωνικη που πραγματοποιηθηκε στην ΦΕΕΜΠ στις 6/9 .
ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ
Η θεσμοθέτηση της κατάργησης του ασύλου είναι κομμάτι της γενικότερης επίθεσης στους καταπιεσμένους, τις αντιστεκόμενες. Μαζί με τις ακόμα πιο εξαντλητικές αλλαγές στα εργασιακά, μαζί με τα “αναπτυξιακά” σχέδια που λεηλατούν τη φύση για τα υπερ-κέρδη εταιριών, μαζί με τις αλλαγές στον ποινικό κώδικα που στοχοποιεί την πολιτική δράση, επιδιώκει τη συνολική εξάντληση κάθε περιθωρίου αμφισβήτησης. Μία κατάσταση που θέλει οποιαδήποτε στάση ή λόγος ή συμμετοχή των ανθρώπων να συμβαδίζει πάντα με το κέρδος, την εκμετάλλευση, τη σιωπή, την κατανάλωση και τον ατομικό τρόπο ζωής.
Η επιχειρηματικότητα και η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, που πλασάρονται σαν υπέρτατες αξίες από “τους πάνω”, εξασφαλίζονται πάντα πιο εύκολα πηγαίνοντας χέρι-χέρι με τα γκλοπ των μπάτσων. Για να βρουν τα αφεντικά επιπλέον χώρο επένδυσης και κέρδους, σε πανεπιστήμια και εστίες, καθώς και το κράτος να μεγαλώσει τον έλεγχο στις ζωές μας, πρέπει να ισοπεδωθούν οι αντιστάσεις μέσα σε αυτούς τους χώρους. Η ποινικοποίηση κοινωνικών και ταξικών αγώνων, αγώνων για τις βασικές ανάγκες καθώς και η εισβολή σε αυτο-οργανωμένους χώρους/ καταλήψεις δεν είναι κάτι καινούριο. Ανέκαθεν το κράτος εξαπέλυε τέτοιες επιθέσεις εκτός αλλά και εντός πανεπιστημίου, αυτό όμως που εικάζουμε είναι πως με την κατάργηση του ασύλου θα γίνουν ακόμα πιο συχνές και μεθοδικές.
…Σε άλλα εστιακά νέα:
Εδώκαικαιρόφημολογείταιπωςθαεκκενωθούνκαταλήψειςστιςεστίεςμεαποτέλεσματηδιασποράενόςκλίματοςτρομοκρατίας. Γιατί τέτοια εμμονή με την πάταξη της παραβατικότητας; Είναι η κάθε παράνομη πράξη «αντικοινωνική» και «άδικη», όπως στοχευμένα παρερμηνεύουν γραμματείες και διοίκηση;
Για εμάς ιδιαίτερη σημασία έχει, πέρα από την κατάληψη ενός χώρου, το νόημα που της δίνουν τα άτομα που την απαρτίζουν. Γι αυτό το λόγο στηρίζουμε τους χώρους που έχουν ως στόχο την κοινωνικοποίηση, την πολιτικοποίηση και την κάλυψη βασικών αναγκών (π.χ. στέγαση) και όχι χώρους που λειτουργούν προς όφελος λίγων, σε βάρος πολλών. Είναι κοροϊδία από την διοίκηση της εστίας να λέγεται πως ο κόσμος που έχει κάνει κατάληψη στέγης σε ακατάλληλα δωμάτια, καλύπτοντας μια βασική του ανάγκη, καταλαμβάνει χώρο ενός νεο-εισακτέου εστιακού φοιτητή. Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει υπάρξει προοπτική αποκατάστασης των ακατάλληλων δωματίων. Αυτό από μόνο του σημαίνει μικρότερος αριθμός διαθέσιμων δωματίων ανά έτος. Το γεγονός πως η υπεύθυνη διοίκηση στρέφει τα πυρά της προς τις καταλήψεις και όχι προς τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο κτήριο και στις παροχές του, είναι μία προσπάθεια να μας κάνει να αλληλοφαγωθούμε ώστε να μην στοχοποιήσουμε τους υπεύθυνους αυτής της κατάστασης.
Οι καταλήψεις και τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια επιδιώκουμε να είναι χώροι ζωντανοί και ανοιχτοί για κόσμο που θέλει να φανταστεί τη ζωή αλλιώς, που θέλει να δημιουργεί κοινότητες αλληλεγγύης και συντροφικότητας όπου όλες οι φωνές θα ακούγονται εξίσου. Για κόσμο που αναζητά συλλογικές λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας, μακριά από αυθεντίες και κομματικές γραμμές, χωρίς να αποσκοπεί σε ευκαιριακές συναντήσεις διασκέδασης και ατομικής καλοπέρασης. Στους χώρους μας χτίζουμε συνειδήσεις, (αυτό)οργανωνόμαστε και αγωνιζόμαστε ενάντια στις προσπάθειες επιβολής των συστημάτων εξουσίας. Προτάσσουμε τη ζωή χωρίς εκμετάλλευση, εξαθλίωση και ανισότητες. Και θα υπερασπιζόμαστε αυτούς τους χώρους όπως υπερασπιζόμαστε τους αγώνες μας!
Δεν θα αφήσουμε κανένα και καμία μόνη/ο στην καταστολή και στην τρομοκρατία του κράτους.
Έγκλημα είναι η φτωχοποίηση των ζωών μας και όχι οι απαντήσεις μας σε αυτή – Καμία εκκένωση κατάληψης.
Να μην αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης στους μπάτσους και στα αφεντικά στις σχολές και στις εστίες μας.
Πρωτοβουλία για την υπεράσπιση των καταλήψεων σε εστίες και σχολές.
